door Jos Janssen!

Voor de wedstrijd kreeg ik te horen dat Geleen met een hoop blessures en zieken zaten en daar zaten niet de minste namen bij: Ramoul, Gielen, Geurts, Tummers, Arvay. Mijn eigen moed zakte mij een beetje in de schoenen en het leek een onmogelijke strijd te gaan worden bij deze oh-zo belangrijke wedstrijd in de BE-NE-competitie. Het gaat tenslotte om de eerste plaats op de ranglijst. Geleen voert deze aan, maar Tilburg zit met een wedstrijd minder Geleen in de nek te hijgen en bij winst kan een (bijna niet te overbruggen) afstand worden gecreëerd.

Ik weet niet wat het coachingsduo achter de bank allemaal voor elkaar krijgt, maar vanaf de eerste seconde was duidelijk dat Geleen niet de kopjes liet hangen, maar met een winnaarsmentaliteit het ijs op stapten om te laten zien dat er, ondanks dat er grote gaten waren geslagen in de selectie, de winst in Geleen gaat blijven.

De zoemer gaat en de wedstrijd heeft zijn aanvang. Geleen laat de ene mooie combinatie na de andere zien en speelt de eerste 10 minuten Tilburg behoorlijk zoek. Het enige wat wij mistten was de finesse in het afmaken. Flitsend spel is mooi, maar uiteindelijk gaat het ook om de punten. Het tempo van de wedstrijd lag heel hoog. Een oude sportregel geldt ook bij ijshockey: als je zelf niet scoort (bij zoveel kansen) doet waarschijnlijk de tegenstander dat wel… Geheel tegen de verhoudingen in scoort Tilburg short handed na een minuut of tien na een foutje van Lars van Sloun die verder een puike wedstrijd speelde, de 0-1. Met de kleine selectie in het hoofd zou je verwachten dat de kopjes gingen hangen en dat men het niet zag zitten, maar nee hoor, Geleen bleef vechten voor elke ijskristal op de ijsbaan en veroverde zo langzaam de wedstrijd. Binnen een minuut werd dan ook de vechtlust van Geleen beloond met een doelpunt. Don Geerts scoorde de 1-1. Het vervolg van de eerste periode ging verder in een hoog tempo door. Buiten een straf voor elk team verder niks noemenswaardig. De eerste periode liet twee gretige gelijkwaardige teams zien en het dubbeltje kon elke kant nog op vallen. Rowan staat een puike wedstrijd de keepen en is nagenoeg niet te verschalken.

De tweede periode begon sterk met kansen aan beide kanten tot het moment dat het ijzer klinkt bij het Geleense doel. Een gescreend schot op een van de palen of lat laat de Geleense spelers horen dat ze scherp moeten blijven. Als hier Tilburg had gescoord had de wedstrijd een heel ander verloop kunnen krijgen, maar Geleen dwong deze wedstrijd het geluk af… Tilburg begint steeds meer in de wedstrijd te komen, echter onze goalie ook…. Daar waar Tilburg de kansen had, hield Rowan zijn doel netjes schoon. Ik had net tegen medesupporters verteld dat Tom gigantisch terug aan het komen is en goed in de wedstrijd zat toen ongeveer 4 minuten voor het einde van de 2e periode Tom een high stick in zijn gezicht kreeg en vervolgens van het ijs af moest. De beste aanvaller van de avond raakten we ook kwijt en de paniek sloeg bij mij toe, echter niet bij de spelers van Geleen. Zij bleven hun spelletje spelen en met 2 man meer op het ijs werd in de laatste minuut de 2-1 gescoord door Lars Engwegen na een rebound op het schot van de andere Lars. Deze goal valt lekker net voor de thee en met een goed gevoel stapt Geleen van het ijs af om even op adem te komen.
De 3e periode begint en Geleen is er klaar voor, klaar voor de victorie. Tom Marx is weer terug het ijs op, dus de blessure valt gelukkig mee. Iedereen werkt zich werkelijk het snot voor de ogen en na 5 minuten scoort Jord Smid de welverdiende 3-1…. Wat een wedstrijd, wat een spanning en dan gaan we langzaam naar de 50e minuut toe naar de mooiste goal van de wedstrijd, misschien wel van het seizoen. Tom Marx weet los te komen vanaf de blauwe lijn en schaatst hevig gehinderd alleen op de goalie af om heel koelbloedig de puck onder controle te houden en voorlangs de goalie te schaatsen en uiteindelijk de puck achter de doellijn te droppen. Ik in extase, supporters rondom mij in extase, Geleen in extase…. Man, wat een goal. Ik hoop dat hij ergens op film terug te zien is. Tilburg blijft echter knokken voor de aansluiting echter Geleen laat zich niet intimideren door de diverse trucjes van de gelouterde spelers van Tilburg. Tenslotte win je de wedstrijd niet vanaf de strafbank. Na 60 minuten staat de 4-1 op de klok en staat Geleen fier bovenaan in de poule. Dit Geleen verdiend alle respect en als we zo blijven spelen en compleet zijn, dan gaat de beker zeker naar Geleen toe… dat kan niet anders!

Een groot compliment voor de referee. Hij liet aardig doorspelen en floot niet te kinderachtig. Hij floot ook vrij neutraal. Tilburg schuwt het fysieke spel niet en daar komen wij iets in te kort, maar als men het zo pareert en incasseert als vanavond, dan maakt dat niets uit.

De MOTM kiezen… tja, dat blijft op zo’n avond als vanavond heel moeilijk. Met de keuze is niks mis mee: Tom Marx die volgens mij weer terug is en plezier in het spelletje heeft weet makkelijk het netje te vinden en heeft zich kapot gewerkt; Rowan die het doel goed schoon hield en niet onderdeed voor een Sami; Lars die goed op de weg terug is, weer lekker los speelt en als forward ook geweldig mee verdedigd.

Voor dit soort wedstrijden kom ik graag naar de hal. Hou de vorm aan en er kunnen nog gekke dingen gebeuren, ook tegen de tegenstanders in poule A!
Chappeaux voor de coaches die zo snel het team weer op de rails heeft. Het was weer een heerlijke ijshockeyavond!