SEIZOENKAARTEN

Op Glad IJs | Joe

[vc_row][vc_column width=”1/4″][/vc_column][vc_column width=”1/2″][vc_single_image image=”10784″ img_size=”full”][vc_column_text]JOE

Afgelopen zondag vond er een heuse interland plaats op het Geleense ijs. Nederland tegen Belgie. Leuk voor de echte ijshockeyliefhebber. Velen dachten dat dit de eerste interland aan de Kummendestraat was. Maar dat is niet zo. In 1986 speelde Nederland  al eens tegen Frankrijk. Op 20 december was dat met de Eaters spelers  Andy Tenbult, Bill Wensink en Rob van Steen in het nationale team. Mijn eerste ijshockeyinterland, als fan,  maakte ik echter mee op 15-jarige leeftijd. Ik vergeet die wedstrijd nooit. Het WK voor C-landen vond plaats in Eindhoven en andere steden, dat was in 1971. Een van die andere steden was Geleen. Het was de allereerste interland in de nog jonge geschiedenis van het ijsstadion. 27 februari 1971 was er de interland Nederland-Bulgarije. Fantastisch en ook niet zo maar een duel. Het ging ergens om. In de poule zaten ook Frankrijk, Engeland, Denemarken, Belgie en Roemenie. Het maakte veel indruk op mij: de volksliederen, de goed bezette tribunes en………. Joe Simons.

Ja, de ouderen onder ons kennen de ijshockeytovenaar van Tilburg zeker nog. Wat een klasbak die Joe. De beste speler die Nederland toen kende. Hij speelde voor de Trappers maar liefst 441 duels en scoorde daarin 743 goals en had  406 asst. Joe was een terrier die alles kon en menig speler te slim af was. Nederland verloor dat duel in Geleen en Joe vond dat niet leuk. Voordat hij het ijs af ging sloeg hij hard met de stick tegen de boarding. De stick splijtte. Ik stond vlakbij de kleedkamer en weet nog dat mijn woorden’ “Joe mag ik je stick hebben”, een beetje verlegen uit mijn mond kwamen. Joe dacht niet lang na en gaf mij de stick. Een fantastisch moment. De stick van Nederlands beste speler. Glunderend toog ik naar huis met het kleinood en wist hem weer te fatsoeneren en zo speelde ik met de stick “ijshockey” op straat. Totdat de stick het helemaal begaf. Joe Simons ( nu 70 jaar), ik vergeet hem nooit.

Reactie: dolsben@gmail.com
Foto: Joe Simons in de Hall of Fame. © Jeroen van Eijndhoven/PVE[/vc_column_text][/vc_column][vc_column width=”1/4″][/vc_column][/vc_row]


Op Glad IJs: Feeërieke PUCK

[vc_row][vc_column width=”1/4″][/vc_column][vc_column width=”1/2″][vc_single_image image=”10784″ img_size=”full”][vc_column_text]Feeërieke PUCK

In het ijshockey kan men niet zonder  het harde schijfje.

Het is 2,54 cm dik, heeft een diameter van  7,62 cm en weegt ongeveer 170 gram.

Het voorwerp kan met snelheden tot over 160 km per uur gelanceerd worden.

De puck is niet voor niets zwart zodat we het allemaal beter kunnen volgen op de witte ondergrond. Een wedstrijdpuck wordt goed geprepareerd door hem te bevriezen van te voren zodat het beter glijdt.

De supporter zal het ding constant moeten volgen om zo de wedstrijd te kunnen volgen en om op te letten of het schijfje de baan niet verlaat want je zou het maar tegen je hoofd krijgen. Wist u dat puck ook een heel andere betekenis heeft?

Een puck is ook een mytisch wezen. Pucks zijn feeën die in de nacht zorgen voor lichtflitsen en echo’s. In Nederland noemen ze het ook wel de “witte wieven”

Gelukkig spelen onze jongens niet met de wonderlijke feeën op het ijs. Nee de puck heeft meer belangstelling en mocht, na 3×20 minuten, deze niet meer interessant zijn dan willen de spelers misschien na het duel nog wat spelen met die andere ………….pucks. Het zou zo maar kunnen.

 

Reactie: dolsben@gmail.com

[/vc_column_text][/vc_column][vc_column width=”1/4″][/vc_column][/vc_row]


Op Glad IJs | COLLECTEBUS

[vc_row][vc_column width=”1/4″][/vc_column][vc_column width=”1/2″][vc_single_image image=”10784″ img_size=”full”][vc_column_text]COLLECTEBUS

Iedere thuiswedstrijd, tussen de periodes, zit ik in de VIP ruimte. Voordat ik eigenlijk ga zitten hoor ik, bij de toegangsdeur, al de collectebus rammelen. Een jeugdspeler, met een veel te grote trui aan, loopt dan een beetje doelloos door de ruimte. En maar rammelen met de bus om zo de aandacht te trekken bij de mensen die het spelertje voorbij loopt.

Ja ook dat is een bron van inkomsten voor de jeugdafdeling van Smoke Eaters. Ik weet niet hoeveel zo’n collecte´oplevert maar iedere euro telt.
Ook de jeugd wil graag ijshockey spelen en daar moet men wel wat voor doen.
Vroeger heette het dat de sport veel geld kost en dus niet voor eenieder weggelegd was. Ik denk dat dit vandaag de dag ook nog veel geld kost. Alleen willen kinderen uit alle lagen van de bevolking ijshockey spelen.

Dus ook als je denk dat het te duur is kun je in Geleen ijshockey spelen.
Wil je er meer over weten neem dan gerust eens contact op met de jeugdafdeling. Zo kan jouw zoon of dochter of jouw kleinzoon of kleindochter ook de ijshockeyschaatsen onderbinden. IJshockey begint bij de jeugd en zodat we nog jaren vooruit kunnen in de sport.

Reactie: dolsben@gmail.com[/vc_column_text][/vc_column][vc_column width=”1/4″][/vc_column][/vc_row]


Op Glad IJs | DROMEN

[vc_row][vc_column width=”1/4″][/vc_column][vc_column width=”1/2″][vc_single_image image=”10784″ img_size=”full”][vc_column_text]DROMEN

Deze rubriek heet “Op glad IJs”. Er zijn genoeg mensen die zich op glad ijs bevinden om in hun streven te slagen.
In Canada is het normaal dat kinderen opgroeien met een stick en een puck. Vergelijk het dus maar met het voetbal hier in ons land.
Niks nieuws natuurlijk. Maar er zijn ook van die Nederlandse kinderen die een droom hebben. Namelijk ijshockeyprof te worden in Noord Amerika. Een enkeling lukt dat.

Momenteel is een Geleense jongen actief in Canada. Hij heeft er veel voor over om te slagen. Hij is pas 17 jaar en leerde de sport een 7 jaar geleden op het Geleense ijs.
Hij moet er ontzettend veel voor doen om zich te handhaven tussen de Canadezen en Amerikanen. Zijn naam Tommy Kuijpers.

Sinds augustus actief in de triple-A. Het bevalt hem prima.
Is hij dan zo eentje die zijn dromen ziet uitkomen. Voorlopig moet hij vol aan de bak. Hij traint ontzettend veel, speelt veel wedstrijden en moet daarbij ook nog veel studeren en zijn eigen boontjes doppen.
Lees zijn verhaal hier op de website.

Reactie: dolsben@gmail.com[/vc_column_text][/vc_column][vc_column width=”1/4″][/vc_column][/vc_row]


OP GLAD IJS | 50 JAAR EATERS

[vc_row][vc_column width=”1/4″][/vc_column][vc_column width=”1/2″][vc_single_image image=”10784″ img_size=”full”][vc_column_text]Ik neem aan dat bij de meeste supporters bekend is dat volgend jaar, 2018, al 50 jaar ijshockey gespeeld wordt in Geleen. Waarschijnlijk een reden tot een feestje. Ongelofelijk dat deze sport zolang heeft stand gehouden in de Waereldsjtad. Ongeloof? Ben je gek het is toch eigenlijk normaal want het is en blijft een unieke sport.

Ik zie me nog als 13-jarige naar de ijsbaan in de Kummenadestraat gaan op de zondagavonden. Wat een ambiance was dat. Wat een sport. Stoere kerels, die voornamelijk uit het militaire milieu van AFCENT in Brunssum werden gehaald. Die mannen lieten zien wat het spelletje in hield. Wie het voor het eerst zag geloofde zijn ogen niet. Het woord “cool” werd toen nog niet gebruikt maar het was toen al een “coole” sport. Het begin van iets moois waar we nu nog altijd getuige van kunnen zijn.

We mogen, vandaag de dag, dankbaar zijn dat er toch steeds weer mensen opstaan om het ijshockey op de schaats te houden. IJshockey in Geleen ,met de vele ups en nog meer downs, maar de vloer werd toch steeds weer in het najaar voorzien van een bevroren laag water. En  daardoor bleef “The Hell of the South” rechtop en liet zich niet onder krijgen.

Een reden te meer om dit heugelijke feit volgend jaar te vieren. 50 jaar dapper strijden door mensen die de ijshockeysport lief hebben en hebben gehad

Op naar …………..natuurlijk de volgende 50 jaar want  GELAEN MOET OOK IJSHOCKEY HEBBEN VOOR DE VOLGENDE GENERATIES[/vc_column_text][/vc_column][vc_column width=”1/4″][/vc_column][/vc_row]


Op Glad IJs | De Tunnel

[vc_row][vc_column width=”1/4″][/vc_column][vc_column width=”1/2″][vc_images_carousel images=”10784″ img_size=”full”][vc_column_text]Het is inherent aan het ijshockey. Sport en show gaan hier samen. Kijk je naar een NHL wedstrijd dan word je overladen met show. Ook in Geleen zie je daar iets van terug. Ok, wat op een ander niveau maar ik moet zeggen het heeft wel wat.

Ik bedoel de opblaasbare toegangstunnel waar de spelers een voor een het ijs op komen. Fantastisch toch dat dit gebeurt. En alweer door vrijwilligers die een beetje gek van onze sport zijn. Net zoals de DEVIL niet meer weg te denken is in onze ijshal. Jarenlang zat Jan Been, onder de outfit en nu heeft hij gelukkig een opvolger. Het hoort bij de Eaters show. Gelukkig speelt ons publiek daar ook op in zodat de jongens het gevoel krijgen van “kom maar op wij zijn vandaag onverslaanbaar”.
Deze sfeer vasthouden in “The Hell of the South” en we gaan weer leuke duels tegemoet zien.

Ik vraag me alleen af wat doen we als de tunnel niet mechanisch opgeblazen kan worden. Och, eigenlijk hoef ik me dat niet af te vragen we hebben genoeg supporters die een flinke longinhoud hebben we hebben genoeg supporters met een grote mond. Probleem opgelost: die kunnen toch blazen.
Ik weet zeker dat ze dat doen want…………de sfeer moet blijven en de show must go on!

Reactie: dolsben@gmail.com
Foto’s: Lex Eckhardt [/vc_column_text][/vc_column][vc_column width=”1/4″][/vc_column][/vc_row][vc_row][vc_column][vc_masonry_media_grid grid_id=”vc_gid:1507585966434-7e6b6c64-d505-7″ include=”11366,11365,11364″][/vc_column][/vc_row]


Op Glad IJs | de JEugd

[vc_row][vc_column width=”1/3″][/vc_column][vc_column width=”1/3″][vc_single_image image=”10784″ img_size=”full”][vc_column_text]Vorig seizoen zat ik op de zaterdagavond vaker lekker warm op de perstribune van de sporthal. Terwijl ik daar zat was het in de ijshal meestal een bedrijvigheid van ouders en kinderen op de tribune.
Een jeugdwedstrijd stond er dan op het programma.

Tijdens de pauze van de handbalwedstrijd, de reden waarvoor ik in de sporthal was, liep ik wel eens richting ijshal om te kijken wat er gaande was.
Je ziet dan bedreven jeugd op het ijs staan. Ik stapte een keer naar binnen binnen terwijl de “onder 17’ categorie er speelde. Smoke Eaters tegen Heerenveen. Ik heb er 5 minuten gestaan en genoot van het spelletje van onder 17. De tussenstand was weliswaar 1-5 voor de Friezen maar het ging er stevig aan toe. Jammer genoeg kon ik niet langer blijven want mijn speerpunten voor die avond lagen bij de handbalderby tussen V&L en VENLO. Toch kan ik de ware ijshockeyliefhebber aanraden om eens te gaan kijken naar de jeugd. Dit seizoen zal het niet minder zijn als alle andere seizoenen.

Pure inzet, gedrevenheid tot de laatste minuut: zo zien we de toekomst van ons ijshockey graag.
Leuk “niets te verliezen ijshockey” met alles er op en er aan. En dan denk je nog wel eens terug aan de tijd dat je zelf “onder 17” was………….!!

Reactie: dolsben@gmail.com
foto: Lex Eckhardt[/vc_column_text][/vc_column][vc_column width=”1/3″][/vc_column][/vc_row]


Op Glad IJs | Ronnie

[vc_row][vc_column][vc_single_image image=”10784″ img_size=”full”][vc_column_text]RONNIE
Als je hem zo ziet denk je niet meteen dat dit een ijshockeyspeler is geweest. Ik heb het dan over Ron Berteling, ook wel de Cruijff van het Nederlands ijshockey genoemd.

Ron is een nette persoonlijkheid. Is altijd vriendelijk. Zo is hij nu maar dat was hij ook op het ijs. Liefhebber en geen knokker. Hij wil graag met iedereen over sport praten en voornamelijk ijshockey. Naar hem is de “Supercup” genoemd. De Ron Bertelingschaal, en terecht. Wat was hij goed in zijn Jaren.
De gedachten gaan terug naar de man die speelde voor Amsterdam, Rotterdam en het Nederlands team.

Ik ben blij voor hem dat hij ooit op de Olympische Spelen (1980 Lake Placid)uitkwam want dat is toch het hoogst haalbare voor een sporter. Hij speelde zijn laatste interland toen hij al 41 jaar was en in totaal heeft hij 213 caps.

Afgelopen zondag was Mr. IJshockey weer eens in Geleen om “zijn” schaal uit te reiken aan de winnaar. De prijs die door onze jongens werd binnengehaald. Ron zal genoten hebben van de Geleense inzet. Geleen mag trots zijn om de winnaar te zijn van deze prijs. Ron heeft altijd goede ideeen als het over zijn en onze sport gaat. Ron wordt, vandaag de dag, in mijn ogen compleet onderschat. Echter niet bij de echte kenners, de liefhebbers. Hier heeft hij een ontzettend groot knuffelgehalte en daarom noemen ze deze persoon liever ………..Ronnie.

Reactie: dolsben@gmail.com[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row]


Op Glad IJs | Ode aan Mia

[vc_row][vc_column width=”1/4″][/vc_column][vc_column width=”1/2″][vc_single_image image=”10784″ img_size=”full”][vc_column_text]ODE
Jarenlang waren ze samen verbonden aan het ijshockey.
Bert en Mia Simons. Sinds dit seizoen moet Bert het helaas alleen doen.
Mia werd uit het leven gerukt. Bert en Mia, in het dagelijks leven, maar ook op de ijsbaan, onafscheidelijk.

Waar Bert in de buurt van zijn materiaalruimte was daar kon je ook Mia vinden.
Altijd klaar voor een gesprekje, een gulle lach en een goede kop koffie.
Het viel gewoon op als Mia er eens een avond niet bij was.
Het is vanaf nu iedere wedstrijd dat ze er niet bij is.
Het zal vreemd zijn voor spelers, staf, vrijwilligers en bestuur dat Mia er niet meer is.
Trouwens de supporter denkt er net zo over. Alhoewel in gedachten zal ze nooit verloren gaan.
Een vrouw die als een “moeder” klaarstond voor iedere speler.
Het duo hoorde gewoon bij het team, zonder hen geen team.
Het zal moeilijk blijven haar te vergeten. We wensen Bert veel sterkte zeker in het begin
van dit seizoen. Het zal moeilijk genoeg zijn te accepteren dat hij alleen naar de ijsbaan moet komen.
Gelukkig is Eaters een team dat laat zien één familie te zijn. Het warm gevoel moet een troost zijn voor Bert en familie.
Het was fantastisch en indrukwekkend de een minuut stilte afgelopen zondag voor een vrouw die te vroeg van ons is heengegaan.
Mia zal in onze gedachten blijven. Een prachtige geste van het bestuur was om een “Memorial Banner” op te hangen in de ijshal.

Zo zal Mia altijd in onze gedachten blijven.

Reactie: dolsben@gmail.com[/vc_column_text][/vc_column][vc_column width=”1/4″][/vc_column][/vc_row]


Op glad ijs, door Ben Dols | Zomerkriebels

[vc_row][vc_column width=”1/3″][/vc_column][vc_column width=”1/3″][vc_single_image image=”10784″ img_size=”full”][vc_column_text]ZOMERKRIEBELS

Niet alleen de Lentekriebels bestaan maar ook de zomerkriebels. Tenminste bij mij en vele andere ijshockeyliefhebbers. Heeft u dat ook als de zomervakantie begint dat je beseft dat je al maanden verstoken bent van IJshockey. Lig je op het strand in Spanje of zit je in een huisje op de Veluwe, ongetwijfeld komen de kriebels naar boven. De IJshockey-Zomer kriebels. Het gevoel dat, de echte liefhebber, vanaf dat moment niet meer kwijtraakt. Het gevoel dat je de koude ijshal mist en de spanning op de ijsvloer.

Het voordeel in Geleen is dat de ijsvloer er nog gewoon ligt tijdens dit ijshockeyloos tijdperk terwijl buiten de mussen van het dak vallen.. Telkens als ik die kriebels voelde terugkeren ben ik naar het ijsstadion gegaan. Ik ging dan even op de tribune zitten om die lekkere kou te voelen. Het bezoek aan de ijshal heb ik nog een drietal keren gedaan want de kriebels kwamen toch terug. Deze kriebels, die we toch allemaal gehad hebben, zijn nu verdwenen want we zijn weer begonnen. Welkom in het nieuwe seizoen. Een seizoen vol nieuwe verwachtingen maar in ieder geval zonder…………kriebels.

Reactie: dolsben@gmail.com[/vc_column_text][/vc_column][vc_column width=”1/3″][/vc_column][/vc_row]


koop jouw seizoenkaart