SEIZOENKAARTEN

Interview van de week: Glenn Bakx

[vc_row][vc_column][vc_column_text]Alweer een nieuwe rubriek op onze site, na afloop van een thuiswedstrijd zal Ben Dols een speler(s) interviewen, deze zullen we op maandagmorgen dan op ons Reds Report Youtube kanaal plaatsen!

Deze week dus Glenn Bakx, over Tilburg, lichte blessure, trommels en volgend weekend!

[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row][vc_row][vc_column][vc_video link=”https://www.youtube.com/watch?v=SJ92ID-pvTU&feature=youtu.be”][/vc_column][/vc_row]


Goalie coach Guido Walenciak

Rowan Delil, Michael Sterkens en Sander Kösters. Drie goalies binnen het team van de Microz Eaters Limburg. Rowan en Michael, vrijwel gelijkwaardig, met ieder hun eigen stijl en Sander die klaargestoomd moet worden voor de toekomst en klaar moet staan mocht Rowan of Michael om wat voor reden dan ook wegvallen. We gaan in gesprek met de man die het dichts bij hun staat, goalie coach Guido Walenciak. Laten we Guido eerst voorstellen en hem daarna eens grondig (met een knipoog) aan de tand voelen.

Guido is beginjaren ’70, op 8 jarige leeftijd, op de ijsbaan in Geleen met ijshockey begonnen. Nee, hij ambieerde niet direct een plaats als goalie, maar zoals dat vroeger ging, de mindere schaatsers werden als eerste gevraagd. In zijn geval was het Vaclav Sochor die hem benaderde en hem vroeg c.q. adviseerde om het als goalie te proberen. Vaclav testte meestal, bij aanvang van het seizoen, een 4 a 5 jonge spelers, waaronder ook Guido, waar hij dan wat testoefeningen mee deed. Guido viel op doordat wanneer de puck hoog ging, de andere vier knapen de ogen sloten en zich omdraaiden terwijl Guido naar de puck bleef kijken en vrij snel reageerde. Vanaf dat moment heeft Vaclav hem begeleid tot aan zijn vertrek vanuit Geleen in 1984. Hij speelde toen in het 1e van de Eaters en in jong Oranje A.

Twee seizoenen speelde Guido in Tilburg en vertrok vervolgens in 1987 naar Nijmegen, alwaar hij Andy Tenbult weer ontmoette die eerder (1982-1983) ook in Geleen speelde. Tussen beide mannen begon zich een hechte vriendschap te ontwikkelen. In 1994 nam Guido vanwege het faillissement van Nijmegen, huwelijk, aankoop en verbouwing huis, afscheid van het ijshockey om vervolgens een paar jaar later als assistent coach bij Andy aan te schuiven. Als actieve hockeyers boekten beiden gezamenlijke successen, waaronder het kampioenschap van Nijmegen, tegen de Meetpoint Eaters, in 1993, maar ook als Nijmeegse staf werden prijzen binnengehaald zoals het kampioenschap in 1997.

Terwijl Guido bij Tilburg en nadien Nijmegen speelde, hielden hij en Vaclav Sochor altijd contact. Guido: “Vaclav had altijd tijd voor een belletje van mij. Ik heb veel, heel veel aan Vaclav te danken gehad. Soms vraag ik me wel eens af. Hoe zou Vaclav naar beneden kijken als hij ziet dat een van zijn 1e pupillen zijn job als goalie-coach heeft overgenomen? Ik hoop dat ik het net zo goed doe. Al wordt dat heel moeilijk zo niet uitgesloten.”

Vorig seizoen werd Guido benaderd door Andy en Alf met de vraag of hij wat wilde en kon betekenen voor de Geleense goalies in het Eaters team. In 1e instantie op afstand via video-opnamen en terugkoppeling en af en toe live bij een wedstrijd. Guido merkte dat hij er zelf echt plezier in kreeg en tijdens de evaluatie van afgelopen seizoen stelde hij voor om, mits daar ook behoefte aan is bij goalies en staf, zijn inbreng te vergroten. Alle betrokken partijen ervaarden het gelopen seizoen als prettig en productief en afgesproken werd dan ook wekelijks actief op de woensdagtraining en 1x in de twee weken actief tijdens de wedstrijd op en rond het ijs aanwezig te zijn. Inmiddels zijn we een 6-tal weken gevorderd en dus tijd voor wat vragen.

Als eerste natuurlijk de vraag omtrent de “goalie coach”. Wat moeten we ons daar bij voorstellen? Guido: “In ieder geval niet de man die de jongens nog moet leren keepen. Dat kunnen ze allang. Anders speelden ze immers niet hier in het 1e van de Eaters. Je moet meer denken aan: een klankbord, observant, adviseur, motivator. Iemand die wijst op verbeterpunten en samen schaaft. Het verschil tussen slecht, goed en heel goed heeft meestal slechts te maken met details maar zeker ook met de mindset. Daar werken we aan.

Tijdens de wedstrijden, wanneer ik boven op de tribune zit, let ik niet alleen op mijn eigen goalie maar ook op de goalie van de tegenstander. Vertoont hij zwaktes dan geef ik dat door aan Andy als mogelijke hulp voor onze forwards. Daarnaast kijk ik naar onze verdediging. Waar valt een gat, gaat het samenspel goed, hoe is het uitverdedigen? Wat doen we als we onder druk staan? Hoe staat het met de communicatie tussen goalie en zijn defence? Gewoon van die hele kleine dingen die ik dan tussen de perioden door geef of meeneem naar de eerst volgende training en er dan uitvoeriger op in ga”

Wie bepaalt wie van de drie goalies tussen de palen gaat staan. Heb jij invloed? “Andy en Alf bepalen altijd, ik heb op dat gebied slechts een adviserende rol. Ik observeer en geef door aan Andy of Alf. Uiteraard botst mijn advies wel eens met hun beslissing maar dat is verder geen punt. We weten wat we aan elkaar hebben en kunnen alles tegen elkaar zeggen. Vaak zijn er zelfs geen woorden nodig om elkaar te begrijpen.

Heb je enige invloed gehad op het “zomerwerk” van de mannen? “Nee, niet direct. Die knapen weten exact hoe zij zich in de zomer moeten voorbereiden om fit aan de seizoenstart te staan. Rowan heb ik wel geadviseerd op het gebied van zomerkamp voor goalies. Rowan wilde afgelopen zomer, overigens op eigen initiatief, naar een goaliekamp en zijn voorkeur ging altijd uit naar Zweedse kampen. Niets ten nadeel van. Die Zweedse kampen zijn technisch prima in orde, maar het is een meer afwachtende stijl die daar behandeld wordt.

Ik heb Rowan verteld dat ik het zou toejuichen wanneer hij eens een ander kamp zou bijwonen waarin de speelstijl iets “dwingender” is. Iets meer vooruit. Samen zijn we op zoek gegaan naar een geschikt kamp. Via connecties en kennissen die van wanten weten op het gebied van goalietraining zijn we uiteindelijk terecht gekomen in Zwitserland. Vier knetter drukke dagen tussen de crème de la crème op het gebied van goalie training in Europa heeft er toe geleid dat Rowan een en ander heeft opgestoken wat ik weer terug zie in de wedstrijden.”

Laten we het nu eens hebben over de jubileum finalewedstrijd tegen Herentals. Ik vond Michael een prima 1e periode keepen. Vervolgens ging er in de 2e periode van alles mis waardoor Eaters in een kort tijdbestek 4 shorthanded goals moest incasseren. Uiteindelijk wordt Michael dan, merkbaar aangeslagen, gewisseld. Had Michael niet een beetje “Heinonens” moeten reageren? Bij de 1e zijn defence de huid volschelden, bij de 2e met de stick zwaaien en bij de 3e het ijs af. Hoe staan jullie hierin?

“Ik ben blij dat je dit zo op deze manier aankaart. Laat 1 ding héél duidelijk zijn. Je wisselt jezelf nooit. Als je me kwaad wilt hebben, dan moet je dat vooral doen. Goalies bepalen nooit wanneer ze het ijs verlaten, mits ze niet geblesseerd zijn natuurlijk. In alle gevallen bepaald de coach en niemand anders. Als Michael zo gereageerd zou hebben als jij nu voorstelt, dan was ik geflipt want je laat dan iedereen in de steek. Je wint samen en je verliest samen. Je zelf wisselen is not done.

En ja, er ging tegen Herentals van alles mis. En ja, hij had alle reden om kwaad te zijn. Maar daar waar het mis ging betrof het voornamelijk individuele fouten van diverse spelers en slechte onderlinge communicatie en daar had Michael ook een rol in. Zijn wissel betrof trouwens ook helemaal geen schuldvraag maar slechts het doel en een poging om het team weer scherp te krijgen, hoewel Michael dat anders heeft ervaart en echt aangeslagen was. Dat is jammer, wel begrijpelijk maar volstrekt onnodig.”

Rowan zit op dit moment in een geweldige flow. Hoe kan Michael ooit een kans afdwingen als Rowan zo blijft spelen? “Ja, dat is een luxe probleem. Twee goede goalies waarvan 1 in topvorm. Ik heb in het verleden vaker met coaches van andere teams, ook top teams, gesproken over hoe zij dat doen, maar het is bijna niet te doen om 2 goalies gelijktijdig in de juiste flow te krijgen en te houden.

Wat Michael vooral moet blijven doen is trainen en positief naar de wedstrijden toe leven alsof hij de eerst volgende wedstrijd tussen de palen staat. En dan ook een stukje plezier creëren op de training. Heel belangrijk, dat maakt je mentaal los en bevordert dus ook je prestaties.

Weet je, een kans komt altijd en dat kan zomaar de eerst volgende wedstrijd zijn en dan moet je er staan. Op die momenten kan en moet je de coach overtuigen. Het seizoen duurt nog lang, dus zullen wij Michael zeker zijn wedstrijden gaan geven. Wij hebben niets aan een goede back-up goalie zonder wedstrijd ritme. Wellicht dat as. weekend, met de wedstrijden tegen Amsterdam en Tilburg, ruimte geeft. Maar dat is aan de coach.

En dan hebben we ook nog Sander Kösters, laten we hem vooral niet vergeten. Sander is de toekomst. Een talent met potentie en een goede ontwikkeling. Sander traint met het 1e en speelt zijn wedstrijden in het toekomstteam. Is bovendien de nationale doelman U20. Zo’n jongen moet je koesteren en beslist niet verwaarlozen. Ja, eigenlijk mogen we hier in Geleen heel tevreden zijn. Drie sympathieke knapen die het goed met elkaar kunnen vinden en elkaar ook nog wat gunnen. Ieder met hun eigen stijl en eigenaardigheden. Hun eigen tik en bijgeloof maar laat één ding duidelijk zijn, hier kunnen we mee verder.

Zijn we er al? Nee natuurlijk niet. Er is nog heel veel te winnen op het gebied van communicatie, sturing en assertiviteit. Maar dat komt, stap voor stap.”


Andy Talks | 8 oktober 2018

Na het weekend nemen Andy en Jan de gespeelde wedstrijden nog eens door, deze week de wedstrijden tegen Zoetermeer en Nijmegen.

Met 7-1 van Nijmegen winnen, dat had niemand vooraf durven dromen, maar het gebeurde wel. Andy, met welke opdracht heb je de mannen het ijs op gestuurd?
“Niet anders dan anders. Je best doen. Afspraken nakomen. Als een team spelen. 100% geven. Snel, hard en slim spelen!  De rest was eigen motivatie van de spelers. De mannen wilden kost wat kost deze pot winnen.

Nijmegen was zeker 2 periodes niet minder dan ons. Dus laten we alsjeblieft wel met beide benen op de grond staan en zeker niet menen dat we er al zijn. We zullen de ingeslagen weg moeten vervolgen. Het had net zo makkelijk ook andersom kunnen zijn. De kansen die wij kregen die hadden zij ook. Rowan is al weken in bloedvorm. Daar profiteren wij momenteel optimaal van. Als Rowan de puck ziet, dan heeft hij ‘m ook. De tegentreffer die hij tegen Nijmegen moest incasseren was onhoudbaar.

De return in Nijmegen zal beslist een andere wedstrijd worden. Zeker gezien de onnodige hectiek in de slotfase van deze wedstrijd. Het publiek vindt het prachtig, de sfeer is geweldig maar voor mijn spelers is zoiets alles behalve goed. Kijk alleen al naar het moment dat uit frustratie Luca wordt aangepakt. Dat kan Luca niet gebruiken en wij als team evenmin.  

Krijg je ook de vraag hoe het komt dat Eaters heel anders (beter) speelt tegen teams als Herentals en Nijmegen als wanneer ze spelen tegen Amsterdam, Zoetermeer en/of Tilburg.
Dat heeft alles te maken met motivatie. Afgelopen zaterdag in Zoetermeer sta je tegen een tegenstander met de helft jonge en fysiek lichte spelers. Dat voedt blijkbaar een stuk onderschatting, waardoor Zoetermeer het ons met momenten knap lastig wist te maken. Speel je tegen Zoetermeer zoals tegen Nijmegen, dan loop je over ze heen.

Jullie hebben vast ook gezien dat we wat wijzigingen hebben doorgevoerd in de lijnen.
Tom Marx speelt nu met Nick Verschuren en Matt Beer samen in een lijn en Joey Geurts met Lars van Sloun en Lukasz Bartak. De reden is dat Nick en Matt teveel moesten doen om de puck in bezit te krijgen waardoor ze niet aan hun eigen spel toekwamen. Met Tom erbij loopt dat een stuk soepeler. Tom schuwt het “vuile werk” niet en dat is wat Nick en Matt nodig hebben. Joey en Lars samen klikt altijd en Lukasz past zich moeiteloos aan. Voorlopig zijn we tevreden. Beide lijnen scoorden afgelopen weekend 4 maal. Prima.

We hebben nu 4 wedstrijden gespeeld en 4 wedstrijden gewonnen. 25 doelpunten en slechts 1 tegengoal. Fantastische cijfers. Maar nogmaals, laten we stevig met de voeten op de grond blijven. We zitten nog steeds in de opbouwfase. Ik hoop dat we, net als afgelopen wedstrijd, als team blijven spelen dan komt de progressie vanzelf.“


Andy Talks! De wekelijkse terugblik op het weekend….

Twee wedstrijden, zes punten, 15 gescoorde doelpunten en nul goals tegen. Het resultaat behaald uit het openingsweekend van het seizoen 2018-2019. Een weekend waar Microz Eaters de strijd aanging tegen Tilburg en Amsterdam. Andy Tenbult Talks:

“Ik ben heel tevreden over het feit dat we 15 maal scoorden maar zeker ook, zo niet belangrijker, dat we geen tegendoelpunten hebben hoeven incasseren. We hebben 6 punten behaald maar we zien zeker dingen die nog véél beter kunnen en moeten. We halen nog niet het maximale eruit. Daarbij, laten we gewoon de dingen bij de naam noemen en er niet omheen draaien, we zijn nog niet echt getest.

In Tilburg zie ik bij de warming-up onze tegenstander. Veel jonge knapen, waarvan meer als de helft met een masker moet spelen. Daar ga je niet fysiek tegen spelen. Wij hebben voor de wedstrijd afgesproken fysiek contact zo veel mogelijk te mijden en ons te richten op positie en passing. Dat deden we redelijk, maar het gevolg was wel dat na 30 a 40 minuten oudere/dragende spelers een motivatieprobleem kregen. Het krachtsverschil was te groot.

De 3e en 4e lijn lieten hockeyend leuke dingen zien dit weekend en werden dan ook beloond met een paar mooie doelpunten. Vergeet niet dat ook onze 3e en 4e lijn steeds weer wijzigt door blessures op andere plaatsen in het team. Het is steeds weer aanpassen. Sebastián Kragt speelde dit weekend center 4e lijn en deed dat naar onze volle tevredenheid. Zijn presteren gaf ons de mogelijkheid, ondanks de blessure van Joey Geurts, te blijven spelen met 4 lijnen. Weliswaar met een defence minder, maar we konden met 4 volle lijnen verder en dat is goed.

De wedstrijd tegen Amsterdam was van een beter niveau, maar ik besef goed dat Amsterdam een paar dragende en bepalende spelers, zoals Kars en Versteeg, thuis heeft moeten laten. Onze lijn met Lars, Tom en Lukasz draait lekker. Lars raakt steeds meer in shape en hem zie je met de wedstrijd vooruit gaan. De lijn met Nick, Matt en Jord is nog zoekende. Matt wilt zo graag, wilt zo veel, maar het wil nog niet lukken (tijdens de afgelopen wedstrijden) en dat werkt frustrerend. Frustratie is nooit goed voor je spel. Vanavond een paar biertjes en van de week een goed gesprek (of goede gesprekken) en dan komt ook dat wel goed.

Wat ik verder nog kwijt wil over afgelopen weekend, en ik had het daar net met Peter Knops over, is de positieve instelling van het publiek. Op het moment dat het even niet lukte ging het publiek achter de jongens staan. Ouderwets goed en dan krijg je gelijk een sfeer waar de hal in Geleen bekend om staat. Het publiek als zesde speler naast de jongens. Top..!”


Vanaf nu is het de “Acaleph Teddy Bear Toss”!

[vc_row][vc_column][vc_column_text]Met gepaste trots maakt de organisatie Microz Eaters Limburg kenbaar dat een van onze maatschappelijke partners, Acaleph Opleiding, Training en Adviezen b.v., de Teddy Bear Toss 2018 heeft geadopteerd. Vanaf nu zal het evenement dan ook de Acaleph Teddy Bear Toss gaan heten.

Acaleph Opleiding, Training en Adviezen b.v., inmiddels al 3 jaar partner van Microz Eaters Limburg, is een familiebedrijf dat in 1998 het levenslicht zag. Vanaf het begin staat Wil Nijsten aan het roer samen met zijn vrouw Sonja en in 2007 is zoon Joey het team komen versterken. Acaleph staat voor flexibiliteit, kwaliteit en maatwerk en naast veiligheidstrainingen begeleidt en adviseert Acaleph bedrijven voor het behalen van ISO-, VCA en HACCP certificaten, voeren de eigen veiligheidskundigen risico-inventarisaties uit en stellen zij ontruimingsplannen op. Dit brede activiteitenpakket vertaalt zich vandaag de dag in een landelijke dekking en een bijzonder breed werkgebied met opdrachtgevers uit de meest uiteenlopende branches.

Buiten deze bedrijfsactiviteiten voelt Acaleph een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die zich uit in het ondersteunen van sport- en ander soort verenigingen, waaronder de Microz Eaters Limburg, en het ondersteunen van goede doelen. Iets willen betekenen voor zorginstellingen. Koken in het Ronald McDonaldhuis maar ook initiatieven als een kerstdiner voor de minderbedeelden onder ons en het verstrekken van een kerstpakket aan deze groep mensen. Dit alles gebeurd onder de noemer “Acaleph geeft aandacht”. Een initiatief waar de medewerkers van Acaleph nauw bij betrokken zijn en ook inspraak in hebben.

In die zin past de Teddy Bear Toss dan ook perfect bij de doelstellingen van “Acaleph geeft aandacht”. Joey Nijsten: “De Teddy Bear Toss is niet nieuw voor ons. Een leuk evenement met een geweldig doel. Wij ondersteunden het evenement eerder via het regelen van vervoer, aankopen van beren etc. maar wij vinden dat het nu tijd is om een stap verder te gaan. We kunnen en willen meer betekenen en hebben het bestuur van Microz Eaters Limburg benaderd met de vraag of er een mogelijkheid bestaat om de Teddy Bear Toss te adopteren.”

Een goed gesprek was voldoende voor beide partijen om een volmondig ja naar voren te brengen. Vanaf dit seizoen heet de Teddy Bear Toss dan ook de “Acaleph Teddy Bear Toss”.

[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row][vc_row][vc_column][vc_masonry_media_grid grid_id=”vc_gid:1538169412919-b2c67770-7fb5-3″ include=”14226,14225,14224″][/vc_column][/vc_row]


“Kwaliteit hebben we voldoende. Vertrouwen en mentaliteit maakt het verschil.”

Het pre-season zit erop en Eaters kan zich klaarstomen voor de eerste wedstrijden in de bekercompetitie. Zaterdagmiddag in en tegen Tilburg en zondagavond de thuiswedstrijd tegen Amsterdam. Maar voordat het zover is eerst een gesprek met coach Andy Tenbult over de voorbereidingsperiode, de nieuwe spelers en zijn verwachtingen en doelstellingen voor dit seizoen.

Ik tref een coach die graag over vroeger praat, geen blad voor zijn mond neemt maar ook met beide voeten op de grond staat. Het meest opvallende is zijn geestdrift, bezieling en zijn vertrouwen in zijn spelersgroep. De eerste vraag betreft dan ook de selectie. Vertel eens over de selectie en de voorbereiding. Hoe heb je een en ander ervaren?

“Over mijn selectie ben ik heel tevreden tot nu toe. Ik ben er van overtuigd dat dit team heel ver kan komen dit jaar. Maar let op, we zijn er nog lang niet. De helft van mijn spelers is uit de zomer gekomen zonder voldoende conditie en op de manier zoals wij spelen heb je een sterke conditie nodig. Er zal dus veel en hard getraind moeten worden. In die zin is het dus heel jammer dat we afgelopen zomer geen gebruik hebben kunnen maken van Brad Westerman. Brad bracht mijn spelers top fit aan de seizoenstart.

Maar dat is geen excuus. We hebben te maken met volwassen kerels die exact weten wat nodig is in de zomer om 100% fit aan de seizoenstart te kunnen staan. Dat hebben ze in ieder geval van Brad geleerd. Maar goed, dat weten de spelers zelf ook wel. Oudere spelers komen bij me en zeggen: “Coach, je hebt gelijk. Geef me 3 weken en ik haal het in.” En dat is mooi. Geen smoesjes, gewoon hand in eigen boezem. En het mooiste is, de jonge spelers sluiten zich aan. Verantwoordelijkheid dragen, dat is winst.

Afgelopen week hebben we pech gehad met het ijs. Donderdag hebben we kunnen trainen, maar met 2 of 3 spelers die afwezig waren. Dat geeft een rem op de voorbereiding. Ook hebben we nog niet met een volledige selectie de oefenwedstrijden kunnen afwerken. De 1e twee wedstrijden misten we Lukasz Bartak en de laatste twee wedstrijden zonder Joey Geurts.

En laten we heel eerlijk zijn, het feestweekend van vorige week was formidabel. Dat was geweldig voor iedereen maar niet voor de voorbereiding. Je krijgt een hele leuke wedstrijd zaterdag, maar ik ga vervolgens niet tegen de jongens zeggen dat ze niet mogen feesten, want zo’n jubileumweekend is ook heel leuk voor de jonge spelers om al die oud-spelers te zien. Het was een super georganiseerd feest zaterdagavond, maar mijn hele team is daarbij aanwezig. Dat is alleen maar mooi, maar niet met het oog op zo’n wedstrijd van zondag tegen Herentals, die we graag hadden willen winnen.”

Twee dingen die opvallen in de oefenwedstrijden is dat er veel meer snelheid en bezieling in het spel zit en dat met de komst van Yan Turcotte meer rust in de defence is gekomen. Herken je dit? “Ja, en dan moet je ook nog weten dat Yan Turcotte nog met zijn eigen ding bezig is en in zijn rol moet groeien. Dat heeft tijd nodig. De laatste twee jaar van Yan, in Heerenveen, speelde hij heel anders als hier in Geleen. Hij is hier een veel meer dragende speler.

Ik ben er van overtuigd dat we met de week, met de maand vooruitgang zullen zien en ik hoop dat Levi Smeets (naast Vadim Gyesbreghs) en Mordy Munichman (naast Yan Turcotte) leren en extra progressie gaan laten zien. En dan hebben we nog Glenn Bakx met Remco Knoren of Sebastian Kragt als 3e verdedigingslijn. Daarnaast ook nog vier aanvalslijnen. Maar laat duidelijk zijn, zeker in belangrijke wedstrijden, als het niet loopt dan ga ik terug naar 4 a 5 verdedigers en 3 aanvalslijnen.

We horen dit jaar bij de grote jongens. Afgelopen jaar hebben we echt iedereen de kans gegeven, we scoorden te weinig maar verder was het een goed team, maar nu hebben we er 3 scoorders bij plus een zeer ervaren verdediger. Daarbij zie en merk je dat jonge spelers een en ander goed opgepikt hebben en nu behoorlijke progressie laten zien. Dat is, naast de nieuwe spelers, winst ten opzichte van vorig seizoen en dat zie je ook terug op de trainingen en in het spel.

We hebben afgelopen seizoen ook hard gewerkt aan een andere manier van kijken. Anders denken. Noem het maar een vernieuwde mindset. Waar de spelers eerder alleen bezig waren met hun eigen spel, zie je ze nu meedenken met het spel van hun teammates. Observeren en analyseren van bijvoorbeeld het powerplay spel of de penaltykill en dit koppelen aan het geleerde en de afspraken die gemaakt zijn tijdens trainingen. Dat is goed. Zien en praten over wat goed en fout is maakt jezelf beter.

We hebben nu de lijn Tom Marx, Lars van Sloun en Lukasz Bartak. Dat is een super lijn. Dan Matt Beer, Joey Geurts en Nick Verschuren. Zeker als Nick ook fit is en Matt zijn draai vindt, zal die lijn zich laten zien als een van de beste. De 3e lijn met Jord Smit, Luca Heutmekers en Mitch Koumans. Let op mijn woorden. Die lijn gaat ook de nodige puntjes scoren. En dan de 4e lijn met Renzo Meulenbeek, Dean Moors en Thom Smits die de nul moeten houden.

Vorig jaar creëerden we 13 kansen in een wedstrijd. Dit jaar, in de voorbereidingswedstrijden, 13 kansen per periode, dat is een enorme winst en dat gaat zich uitbetalen. Lukasz Bartak heeft de 1e twee wedstrijden moeten missen en ook Nick Verschuren zit fysiek nog niet op 100%. Als die jongens dadelijk 100% zijn en ritme hebben dan komt het scoren vanzelf. 5 on 5 geven we weinig weg maar het verdedigend werk in de special teams heeft nog wat aandacht nodig. In de wedstrijd tegen Zoetermeer zagen we al een goede verbetering ondanks dat we daar op de training, door gebrek aan ijs, onvoldoende aandacht aan konden geven.”

Matt Beer, de man waar we allemaal hoge verwachtingen van hebben. Wat wil je over Matt kwijt? “De echte Matt Beer hebben we nog niet helemaal gezien. Matt moet zijn spel een beetje aanpassen. Hij is gewend, de afgelopen 5 jaar, om zó veel dingen te doen om een plaats te kunnen behouden binnen zijn team, want in de league waarin hij speelde was maar plaats voor 10 aanvallers en 5 verdedigers. Hij moest zich constant bewijzen. Dat is zó moeilijk. Nu is hij een van mijn beste spelers en daar moet hij mee leren omgaan.

Matt heeft mij zelf gevraagd om geen penaltykill of minder penaltykill te hoeven spelen. Als hij op het ijs is, geeft hij altijd 100%. Hij is zeer gedreven in zijn spel en dat kost energie. In de wedstrijd tegen Zoetermeer had hij wat minder “handen” en dan merk je dat hij maar één keer getraind had in de week voorafgaand aan de wedstrijd. Maar dat is niet erg. Geef Matt nog een maand en we gaan optimaal profiteren van zijn kwaliteiten.”

En dan hebben we nog Yan Turcotte. Door menig Eatersfan “Verguisd” toen hij nog bij Heerenveen speelde en nu drager van een Eatersshirt. Geef eens een reactie? “Ik heb er een hekel aan om spelers individueel te omschrijven maar bij Yan ben ik gauw klaar. Imports hebben zelden echte clubliefde. Vaak is de liefde voor de kroeg gelijkwaardig aan de liefde voor het spel. Yan is een echte uitzondering. Ik heb zelden gezien dat een import zich zo snel verbonden voelt met het team en de club. Zijn hele houding binnen en buiten de kleedkamer ademt: “Ik ben een Eater.” Nu al!! Wij zijn dan ook waanzinnig blij dat we Yan binnen het team hebben mogen verwelkomen.”

Andy, je hebt nu Luik, Herentals en Den Haag live aan het werk gezien en Heerenveen bij de RBS. Waar staat Eaters op dit moment? “Op dit moment bij de top 6, maar ik verwacht over een paar maanden bij de top 4 en grote kans dat we tegen het eind van het seizoen zelfs bij de top 2 behoren. Ik heb hoge ambities en verwacht dat we finales gaan spelen. Dat is onze insteek.

Ik heb het in augustus al gezegd, als de jongens in ons geloven en wij in hun en als we samen de volgende stap gaan maken, dan gaan we dit jaar voor het eerst in de Eaters geschiedenis, met zo veel Limburgse spelers, finales spelen. De ingrediënten zijn aanwezig, nu nog de uitvoering.”

Zijn je ambities en verwachtingen niet te hoog gegrepen? “Nee, dat is mijn mentaliteit, dat is mijn karakter. Ik ga voor het hoogst haalbare. Ik geloof er echt in. Al lijken situaties vooraf hopeloos of niet haalbaar dan nog zal ik gaan voor succes. In 1997 werd ik met Nijmegen kampioen van Nederland. Een vergelijkbaar team als wat ik nu heb. Ik had 2 imports in mijn team tegenover Tilburg met 5 imports. Waarom werden we kampioen? Omdat al mijn spelers de bereidheid hadden voor elkaar te werken en staf en spelers vertrouwen hadden in elkaar. Kwaliteit hebben we voldoende. Vertrouwen en mentaliteit maakt het verschil.”

Zaterdag begint de bekercompetitie. De 1e helft van de competitie spelen we tegen de relatief zwakkere tegenstanders en de 2e helft tegen de kanshebbers. Zie je dat als een voordeel? “Eerlijk gezegd ben ik daar totaal niet mee bezig. Ik bekijk het van week tot week. Waarschijnlijk kunnen we voltallig starten. Hard werken en de gemaakte afspraken nakomen. Dat is het belangrijkst. Daarna evalueren en schaven en weer door naar het volgende weekend. Stap voor stap vooruit”

Andy, als laatste een vraag vanuit het publiek. Waarom zet je niet je sterkste spelers samen in 1 lijn? Andy: “En welke lijn moet dat dan zijn?” De keuze zou dan vallen op Verschuren-Beer-Bartak. Andy: “En wat heb ik dan? Noem mij de teams die kampioen zijn geworden met 1 sterke lijn? Kampioenteams hebben vrijwel allemaal minimaal 2 scorende lijnen. De coaches van Den Haag, Heerenveen, Nijmegen, Luik en Herentals zijn niet van gisteren. Het zijn allemaal coaches van behoorlijk niveau. Zij zullen dan een lijn samenstellen die op de 0 speelt tegen onze top lijn en dan het liefst op plus 1. Die kwaliteit spelers bezitten ze.

In de praktijk betekent dat, dat ik dan weer even ver ben als vorig jaar. Mijn scoorders worden geneutraliseerd en ik kan niet meer met mijn 4e lijn spelen. Ik heb vertrouwen in onze lijnen. De afgelopen oefenwedstrijden laten zien dat we op de goede weg zijn. Zowel de lijn met Matt Beer als ook de lijn met Lars van Sloun scoren gelijkwaardig en dat wordt alleen nog maar beter. Dat is wat we willen. Bovendien, zou ik het mis hebben, dan heb ik nog altijd Alf, Lambert en Erik om me heen om een en ander aan te kaarten. En geloof me, bij twijfel spreken ze me aan.”


Teamcaptain Glenn Bakx aan het woord

Spelers bereiden zich voor op de laatste oefenwedstrijd tegen Zoetermeer. Volgende week begint de bekercompetitie. Dus nog even de puntjes op de spreekwoordelijke “i” zetten en een uitgelezen moment om teamcaptain Glenn Bakx en coach Andy Tenbult te polsen naar hun ervaringen tot nu en verwachtingen voor dit seizoen. Nu eerst Glenn Bakx en later deze week een uitgebreid interview met de staf.

Glenn, even spontaan…. 1e indruk van het team. “Ons team? Fijne drive, we hebben samen veel plezier in het kleedlokaal, veel plezier op het ijs. En ja, natuurlijk, het is nog niet helemaal zoals we willen. Maar kom op, we zitten in de opbouwfase, daar moeten we mee dealen, daar komen we wel uit. Niets waar wij ons zorgen over maken.”

Glenn, we hebben Den Haag, Luik en Herentals in actie gezien en gisterenavond de RBS tussen Den Haag en Heerenveen. Hoe schat je Microz Eaters in ten opzichte van die teams? “Gelijkwaardig. We kunnen van die teams verliezen maar zeker ook winnen. Kijk naar de wedstrijd van vorige week tegen Herentals. We verspelen die wedstrijd in een paar minuten. Ik wil niet zeggen dat Herentals geen goed team heeft, maar we hadden die wedstrijd kunnen winnen en eigenlijk moeten winnen.”

“Deze week hebben we wat pech gehad. Het ijs was niet goed en we hebben dus maar één keer kunnen trainen. Een paar jongens hebben helemaal niet kunnen trainen. Dus we hebben niet echt kunnen werken aan de dingen die vorige week fout gingen. En ja, dadelijk spelen we tegen Zoetermeer en daarin kunnen dingetjes gebeuren die niet mogen gebeuren, maar geen big deal, het is een oefenwedstrijd.“

Glenn, wat is het grote verschil met dit team ten opzichte van het team van vorig seizoen? “Ik denk zonder meer de snelheid en de explosiviteit. We hebben wat grote mannen erbij gekregen. Nu kan je denken dat grote mannen log zijn, maar dat is beslist niet zo. Kijk naar Matt Beer, super snelle handen en een goed schot. Yan Turcotte erbij, een stevig apparaat, maar fysiek en qua ervaring een zeer grote toevoeging dit jaar. Daar ben ik heel blij mee. Vadim Gyesbreghs is gebleven. Sebastian Kragt erbij. En wat te denken van Nick Verschuren en zijn scorend vermogen?

Dan Lucas Bartak, een geweldige speler. Als je kijkt naar de snelheid die hij brengt in de lijn met Lars van Sloun en Tom Marx. Ja, dat is een type speler waar we echt op zaten te wachten. We kunnen Lucas ook in andere lijnen inbrengen, dat weet ik ook vrij zeker. Ja, en nu gewoon aan de special teams werken.  De powerplay zit erin. We hebben mannen die powerplay kunnen spelen maar het moet er natuurlijk wel uitkomen.

We hebben net een meeting gehad over de special teams. Ik zit er dit jaar niet bij en dat vind ik ook helemaal niet erg. Ik ben geen powerplay man. Daar hebben we andere mannen voor die dat veel beter kunnen. En zo staan de andere spelers er ook in. We denken en handelen in het teambelang. Ego laten we ver buiten de kleedkamer. Spelers die niet in de powerplay staan, krijgen trouwens wel hun kans in de penalty kill.”

 


Off ice warming-up door Mike Ninaber

[vc_row css=”.vc_custom_1537779586473{border-bottom-width: 10px !important;}”][vc_column][vc_column_text]Zaterdag 15 september rond 16:45. Terwijl in de ijshal de jubileumwedstrijd van 50 jaar Smoke Eaters wordt afgewerkt en #25 zijn indianendansje, na vele jaren, weer eens heeft laten zien, zijn de spelers van Microz Eaters Limburg druk bezig met hun voorbereiding op de wedstrijd tegen Ratingen. Andere jaren zag je spelers eerst individueel of in kleine groepje de droge off-ice warming-up doen om vervolgens gezamenlijk on-ice de warming-up af te werken. Hoe anders is dat dit seizoen.

Gelokt door vrolijke geluiden vanuit de sporthal, ben ik eens gaan kijken en zag de Eaters gezamenlijk een soort van intervaloefening afwerken. 21 man in een cirkel, met in het midden Mike Ninaber die de instructies gaf. Intensief maar met veel plezier, noem het eerder dolle pret, werd de oefening door de groep afgewerkt. Hier wil ik meer van weten.

’s Avonds Mike benaderd met de vraag: He Mike, jij de nieuwe off-ice trainer. Wat een verrassing? Mike: “Nou, ik wil me niet echt off ice trainer of instructeur noemen. Maar ik sport zelf heel veel, en daar leer ik natuurlijk een hoop. De echte trigger, om dit te gaan doen, kwam vorig seizoen toen de Düsseldorfer DEG hier bij ons op bezoek was. Ik zag de spelers van DEG onder leiding van Danny Beckers de off-ice warming-up afwerken en dacht, dat moet hier ook kunnen. Dit is goed voor het team en goed voor de teambuilding.

Vervolgens heb ik dit met de staf besproken en ook zij zagen de meerwaarde. Zo ben ik met dit idee verder gegaan. Ik heb een en ander met mijn trainer besproken en samen maken we de oefeningen. Eerst ga ik zelf aan het werk met de oefeningen en pas op het moment dat ik deze goed beheers ga ik aan de slag met de groep. Pre is natuurlijk dat de oefeningen goed worden overgebracht op de groep.

Mijn doelstelling is om dit het hele seizoen vol te houden met het hele team. Dit is een stukje teambuilding en ik weet zeker dat ze er iets aan hebben. Een goede stretch kan blessures voorkomen. Ambitie is om dit nog beter te gaan doen en verder uit te bouwen en hier misschien zelfs een zomertraining van te gaan maken. Om de 10 games maken we een nieuw programma zodat het niet te saai gaat worden.”

Mike, hoe reageert de spelersgroep op dit nieuwe initiatief? “Tot nu toe krijg ik goede positieve reacties van de groep. Dus ze vinden het wel leuk. Wij zijn sinds vorige week ook voor onze ijstrainingen met de off-ice sessies begonnen. We maken stappen vooruit.”[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row][vc_row][vc_column][vc_separator][vc_custom_heading text=”Reportage door Jan Hofstede” font_container=”tag:h4|text_align:left” use_theme_fonts=”yes”][vc_masonry_media_grid grid_id=”vc_gid:1537779560136-3730d126-b2d4-4″ include=”14110,14109,14108,14107,14106,14105,14104,14103″][/vc_column][vc_column][/vc_column][/vc_row]


Samen komen we verder.

[vc_row][vc_column][vc_column_text]Terwijl beneden op het ijs, onder grote belangstelling, de jubileumwedstrijd van 50 jaar Smoke Eaters wordt gespeeld vindt boven een, door Microz Eaters Limburg georganiseerde, besloten bijeenkomst plaats met onder andere de besturen van de Eaters, de jeugdopleiding, organisatoren van het jubileumfeest, enkele sponsoren, de burgemeester, wethouders uit Sittard-Geleen en Beek en de gedeputeerde van Limburg. Naast felicitaties werden er ook adviezen overgebracht.


Burgemeester Cox, sinds 12 jaar de burgervader van de gemeente Sittard-Geleen en geboren Limburger, is een groot liefhebber van de sport. Hij komt wel eens wedstrijden van de Eaters kijken, maar heeft gezien zijn drukke agenda niet altijd tijd om elke zondagavond naar de ijshal te komen. “Maar ik was onder andere bij de wedstrijd in Den Haag waar Eaters het kampioenschap binnen sleepte. Geweldig, wat een feest! Onvergetelijk.”

Meneer Cox, kunt u vertellen welke positie Eaters in de gemeente Sittard-Geleen inneemt. Hoe kijkt het gemeentebestuur naar de Eaters? Cox: “Eaters is een vereniging met een verleden van vallen en opstaan. Up ’s en downs. Ik ben al wat jaartjes burgemeester van Sittard-Geleen en heb natuurlijk wel een ander bewust meegekregen.”

Een groot compliment dat het huidige bestuur, in de afgelopen jaren, weer een en ander op de rails heeft gekregen. Ik heb uit eigen ervaring en gesprekken met een van mijn voorgangers, Lurvink, begrepen hoe het vroeger allemaal ging en dan denk ik, dat kan je 1, hooguit 2 jaar volhouden maar in het 3e jaar zak je echt letterlijk door het ijs. Nu staat er een stabiele organisatie die zaken goed voor elkaar heeft. Eaters hoort echt bij Geleen, bij de gemeente Sittard-Geleen.

Ik denk dat er weinig gemeenten zijn die met 5 verenigingen in verschillende sporttakken acteren op het hoogste niveau van Nederland en waar tegenstanders met angst en beven naar toekomen om een wedstrijd proberen te winnen. Eaters is daar één van en daar mogen we trots op zijn.

Maar dat betekent ook dat we een verantwoordelijkheid hebben met elkaar om dat vast te houden. Niet alleen bij de verenigingen maar ook bij de gemeente en de provincie rust die verantwoordelijkheid. De sport is een uithangbord voor Zuid-Limburg en we moeten dit samen proberen vast te houden.

Dit geldt uiteraard ook voor de wethouder sport. Ik weet dat hij een groot sportkenner is dus dat zal ongetwijfeld goed komen de aankomende periode, maar we moeten met elkaar weer nieuw elan krijgen ondanks het feit dat we het met elkaar niet al te breed hebben. Maar mensen moeten op een zaterdag- of zondagavond met elkaar naar het ijshockey, voetbal of handbal kunnen gaan, het gezellig hebben, in een vertrouwde omgeving zijn en goed ontvangen worden. Dan komen de sponsoren ook automatisch. En het is een breedtesport. Topsport hoort erbij, en het is mijn heilige overtuiging dat wanneer we dit goed aanpakken de jeugd ook aanpikt.

Kijk eens alleen naar vandaag. Fantastisch. Het begon al toen ik de parkeerplaats op kwam. Vrijwel geen plaats meer te vinden. Dan weet je, daar is iets te doen. Bij binnenkomst de drukte. De sfeer, de expositieruimte. Geweldig! Je ziet en voelt dat hier een “familie” aan het werk is geweest. Grote complimenten aan eenieder die dit mogelijk heeft gemaakt.”

Nadat Dhr. Cox iedereen felicitaties wenste met de mijlpaal “50 jaar Smoke Eaters” wordt vervolgens het woord gegeven aan dhr. Koopmans, gedeputeerde financiën, sport en cultuur van de provincie Limburg.

“Allereerst de felicitaties van mij en ons allemaal aan iedereen die in en rond deze vereniging zit. Ik heb het artikel in de krant gelezen en ik vond het een eerlijke weergave van hoe het leven in de sport kan gaan en gaat. Een leven van ups en downs. Het behalen van het kampioenschap en de ontzettende drive die er toch achter zat om deze sport op een goede manier in de lucht te houden. Complimenten daarvoor. Wellicht was het artikel wat hard voor bepaalde leden en rijst de vraag: “Moet dat wel?” maar het raakte me wel.

In die zin heb ik dan ook een paar boodschappen voor jullie.

Toen ik 4 jaar geleden gedeputeerde werd trof ik een situatie aan dat de gedeputeerde van sport over godsonmogelijke dingen allemaal besluiten moest nemen. Iedere week weer. Vragen als hoeveel mensen moeten er naar een regionaal trainingscentrum? In de ene sport moest er 3.000 euro naar de ronde van Buchten en naar de andere sport weer 8.000 euro, waarbij ik dacht: “waarom moeten wij dat allemaal beslissen?”. Ja, natuurlijk, er is een subsidiepot die eerlijk verdeeld moet worden, maar waarom kunnen verenigingen uit een bepaalde sporttak dit niet gezamenlijk zelf? Waarom gaat men in een sport niet veel meer bij elkaar zitten en tegen elkaar zeggen: “Dit is ons plan, zo willen wij het doen”. En als dat binnen een kader past, dat door provinciale staten gemaakt is, dan kunnen wij samen verder kijken.

Mijn boodschap aan jullie is, we hebben de afgelopen 4 jaar eigenlijk geen verbinding meer gehad dus ik denk dat we nu weer eens langer met elkaar moeten praten over hoe jullie, en de burgemeester duidde er al op, in de toekomst verder willen groeien en willen bouwen en dan kunnen en willen wij ook voor jullie een partner zijn. En dat is goed voor het ijshockey. Dat is 1.

Wat ook van belang is en dat speelt natuurlijk overal, maar bij een accommodatie als deze nog meer, dat je met elkaar, op grond van de Parijse akkoorden, op gebied van klimaat, veel zaken moet doen, dat je dus heel goed moet nadenken over hoe je hier antwoorden kunt geven. En dat zeg ik ook naar de gemeente toe, we zullen in mijn ogen de komende jaren antwoorden moeten kunnen geven die ertoe kunnen leiden dat dit soort gebouwen gerund kunnen blijven worden. Er liggen overal nog hele uitdagingen. Ook daar willen wij een rol in spelen.

Toen ik 4 jaar geleden gedeputeerde werd zag ik dat er op heel veel plekken enorme ambitie was en dat de provincie toen, gezamenlijk met het Sittard-Geleen bestuur, een enorme ambitie had op het gebied van sport en accommodaties. Maar ik zei gelijk: “Dit is te groot, dit is niet te doen”. Ik zeg, u kunt wel veel gaan bouwen, maar wie moet daar allemaal in gaan zitten? Het gaat om content, activiteiten, het gaat om sponsoren. Je kunt dat niet altijd groot maken. En tegelijkertijd kunnen jullie in deze gemeente zó trots zijn op wat er in de afgelopen 10-tallen jaren gepresteerd is en gepresteerd wordt en gepresteerd gaat worden.

Natuurlijk zit het gemeentebestuur nu wat moeilijk met de centen. Het zit ook een beetje in de aard hier om allemaal een beetje naar elkaar te kijken en weinig echte actie. Maar kijk ook eens eerlijk om je heen en dan zeg ik als buitenstaander en als gedeputeerde van sport: “Ongelooflijk wat hier allemaal gepresteerd wordt in deze gemeente met 100.000 inwoners. “SUPER KNAP!!! En ook daar kan met ons, ook in relatie met de discussie die we met de gemeente hebben en over de centen op lange termijn over gesproken worden. Je moet wel strakke lijnen hebben. Niet aan de voorkant geld erbij doen en dat het aan de achterkant weer weg rolt. Als je strakke lijnen hebt, dan is er met ons zaken te doen. Dit voor de volle breedte van de gemeente Sittard-Geleen en daar hoort uiteraard ook het ijshockey bij. Daar is bij ons absoluut een bereidheid om daar over te spreken.

Beste mensen, als je vandaag de dag de kracht ziet van deze vereniging na 50 jaar van up’s en downs dan kan ik maar een conclusie trekken. Er is hier good volk bezig… “.[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row][vc_row][vc_column][vc_custom_heading text=”Foto’s van de bijeenkomst door Jan Hofstede” font_container=”tag:h4|text_align:left” use_theme_fonts=”yes”][vc_masonry_media_grid element_width=”3″ grid_id=”vc_gid:1537385686314-07f1c85a-7caf-4″ include=”14065,14064,14063,14062,14061,14060,14059,14058,14057,14056,14055,14054,14053,14052,14051,14050,14049,14048,14047,14046,14045″][/vc_column][/vc_row]


Pre Season Partner Event 2018 Microz Eaters

[vc_row][vc_column][vc_column_text]Woensdagavond 22 augustus was de officiële face-off voor het nieuwe seizoen. Partners van Microz Eaters Limburg kwamen samen bij Acaleph in Geleen.
Na kort welkomstwoord werden alle aanwezigen in zes groepen verdeeld en kon men in drie netwerksessies van elk 10 minuten kennis met elkaar maken. Door een uniek nummer die gekoppeld waren aan bedrijfs- en persoonsnamen zaten er telkens andere partners bij elkaar aan de tafel. Hierbij fungeerde de bestuursleden als gastheer.

Na deze sessies werden aan aantal genodigden, waaronder een afgevaardigde van onze hoofdsponsor Microz, in de gelegenheid gesteld om zichzelf, hun bedrijf én hun betrokkenheid bij Microz Eaters Limburg voor te stellen. Vervolgens werd een groot aantal leden van de selectie één voor één naar binnen geroepen, gevolgd door de technische staf. Na de onthulling van de wedstrijdshirts was het tijd voor een informeel samen zijn onder het genot van een drankje en een hapje. Bij binnenkomst werden de gasten verzocht om hun visitekaartje in een grote vaas achter te laten. Nadat de spelers en de technische staf hun intrede hadden gedaan en werden er door een charmante gastvrouw 4 visitekaartjes uit deze vaas gehaald. De gelukkige winnaars ontvingen ieder een ingelijste poster van het nieuwe wedstrijd tenue.

Nadat iedereen onder het genot van een drankje in gelegenheid werd gesteld om met elkaar, spelers, technische staf en bestuur te praten, kwam er een eind aan een zeer geslaagd evenement.

We willen de gastheer van deze avond, Acaleph, Sessibon en iedereen die heeft bijgedragen om deze avond tot een succes te maken bedanken voor het voortreffelijke programma en begeleiding van de officiële face-off van het seizoen!

[/vc_column_text][vc_video link=”https://vimeo.com/286349588″ align=”center” title=”Aftermovie en doelstelling technische staf”][/vc_column][/vc_row][vc_row][vc_column][vc_custom_heading text=”Fotoreportage door Lex Eckhardt”][vc_masonry_media_grid style=”load-more” items_per_page=”20″ element_width=”3″ gap=”1″ grid_id=”vc_gid:1536446545408-daaba2e6-94a9-4″ include=”13601,13602,13603,13604,13605,13606,13607,13608,13609,13610,13611,13612,13613,13614,13615,13616,13617,13618,13619,13620,13621,13622,13623,13624,13625,13626,13627,13628,13629,13630,13631,13632,13633,13634,13635,13636,13637,13638,13639,13640,13641,13642,13643,13644,13645,13646,13647″][/vc_column][vc_column][/vc_column][/vc_row]


koop jouw seizoenkaart