Zoetermeer en Hamm op het menu dit weekend!

Afgelopen weekend speelde Microz Eaters Limburg slechts één wedstrijd. Tevens de opening van de BeNe-league competitie. Luik was de tegenstander en Eaters speelde zonder een 4-tal vaste waardes. Mede door een ongelukkig begin en pech bij de afwerking was er een overtime nodig om tot een resultaat te komen. Het was de veel scorende Luikse import Jessy Bernard die op ruim 1 minuut voor het einde van de overtime de 4-5 op het scoreboard plaatste.

Coach Tenbult baalde een weinig van het verlies maar was zeer in zijn nopjes met het vertoonde spel en wedstrijdmentaliteit. Andy: “Ja, we begonnen iets te gejaagd, waren dominant maar vergaten af te werken. Vanaf de 2e periode liep het allemaal een stuk beter maar was het een aantal malen het ijzer van het doel dat ons belemmerde gelijk en zelfs op voorsprong te komen. “

Toch toonden de mannen karakter en wisten uiteindelijk via een formidabel doelpunt van Akim Ramoul op gelijke hoogte te komen. Andy: “Ja dat was een fantastisch doelpunt. 10 cm2 ruimte en Akim prikt daar de puck binnen. Ik ben trots op onze mannen over hoe ze gespeeld hebben. Ook Lars Engwegen, die zijn opdrachten zeer goed vervulde ondanks dat hij slechts één training met het team achter de rug had en nog geen wedstrijd op dit niveau heeft gespeeld. Vergis je niet, dit is voor Lars een hele omschakeling“


ZOETMEER PANTERS

Komend weekend speelt Microz Eaters Limburg op zaterdag in en tegen Zoetermeer en zondagavond in eigen huis tegen het Duitse Hamm voor de IRC. Zoetermeer is een tegenstander waar onze mannen al twee maal tegen speelden voor de bekercompetitie. Het eerste duel werd een overtuigende 6-0 overwinning voor de Eaters en ook het tweede duel werd ruim gewonnen met 4-8 maar dat duel verliep minder soepel als het scorebord laat vermoeden. Eaters weet wie ze in Zoetermeer treffen en hoe ze aan de wedstrijd moet beginnen. Van onderschatting mag geen sprake zijn.

EISBÄREN HAMM
Zondagavond om 19:00 uur in eigen huis de verrassend sterke Eisbären uit Hamm. Het team dat daags na de nederlaag van onze Eaters tegen Luik in Luik met 3-7 wist te winnen. Een tegenstander waar onze mannen serieus rekening mee moeten houden. Hamm kende net als de Microz Eaters Limburg een moeizame seizoensstart maar wist zich te herstellen en bezet momenteel de 2e plaats op de ranking van de Duitse Regional Liga West.


Akim Ramoul en waarschijnlijk ook Luca Heutmekers zullen vanwege gezondheidsredenen niet beschikbaar zijn. Yan Turcotte is inmiddels weer aangesloten en is speelklaar en nieuweling Patrik Moisio, die een prima indruk achter liet op de trainingen, mag dit weekend spelen. Zowel de staf als ook captain Vadim Gyesbreghs waren in hun nopjes met de nieuwe aanwinst. Vadim: “Goede stickhandeling, goed schaatsen en een goed overzicht en scorend vermogen. We mogen blij zijn dat in deze fase zo’n speler nog beschikbaar is. Maar geef hem de tijd.”

Stef Oosterling zal de wedstrijd in Zoetermeer leiden terwijl zondag Pascal Keus vanuit Zoetermeer naar Geleen zal afreizen om de kraker tegen Hamm ordelijk te laten verlopen. De wedstrijd in Zoetermeer zal weer vakkundig gestreamd worden door de Zoetermeer panters livestream op YouTube. Heel veel plezier bij de wedstrijden.


De BeNe League gaat beginnen!

Afgelopen weekeinde speelde Microz Eaters Limburg het slotweekend van de Nationale bekercompetitie tegen Zoetermeer en Den Haag. Door de winst van Nijmegen op Zoetermeer en Den Haag werden het slechts twee wedstrijden voor de statistiek. Ook Eaters wist in Zoetermeer met 4-8 en thuis tegen Den Haag met 4-0 te winnen. Vraag aan coach Tenbult is dan ook hoeveel waarde hij aan deze 2 overwinningen toedicht.

Andy Tenbult: “Zes punten zijn behaald en dat is goed. Het spel dat we in beide wedstrijden speelden is nog niet constant genoeg. We passen ons nog te gemakkelijk aan het spelniveau van de tegenstander aan. Ja, ook zondagavond. Mooi om te winnen van Den Haag, maar dit Den Haag is niet het Den Haag wat we de volgende keer gaan tegenkomen. Wij speelden zonder Yan, maar Den Haag speelde zonder imports en zonder Alan van Bentem, Joey Oosterveld en Marco Bommezijn. Dat scheelt behoorlijk en ik verwacht de volgende Geleen tegen Den Haag dan ook een getergde tegenstander die het verlies van vanavond zal willen rechtzetten. Dus ja, ik ben blij met de winst maar hecht daar nog niet teveel waarde aan.”

Komend weekend, spelen onze Eaters slechts één wedstrijd. Direct ook de 1e wedstrijd in de strijd om de BeNe-league. Tegenstander zijn de van nature aanvallend ingestelde Bulldogs uit Luik. Het belooft dan ook een bijzonder aantrekkelijke en mogelijk doelpuntrijke wedstrijd te worden waarin de defensieve kwaliteiten doorslaggevend kunnen gaan zijn.

Acht wedstrijden voor de Belgische beker leverde de mannen uit Luik 18 punten en daarmee een plaats in de halve finales. Alleen Herentals was twee maal te sterk. Het eerste duel werd nog een overtuigende overwinning voor HYC (0-4) maar in het tweede duel hadden de mannen van coach Van Iersel de grootste moeite om Luik van zich af te houden (7-6). Luik, het meest scorende en minst gepasseerde team uit de Belgische bekercompetitie. Een indicatie dat we hier met een serieus sterke tegenstander te maken hebben.

In de Inter Region Cup waren de mannen van Paul Vincent minder gelukkig. Van zowel Herne (4-0) als ook Neuwied (3-6) werd verloren. Geen schande, want ook de koploper uit de Nederlandse bekercompetitie, Unis Flyers Heerenveen, wist niet in Neuwied te winnen.

Meest in het oog springende speler van Luik is ex-Eater Bryan Kolodziejczyk die met 26 punten uit 8 wedstrijden de statistieken in de Belgische bekercompetitie aanvoert. Daarnaast de import en goaltjesdief Jessyko Bernard die met 12 doelpunten en 9 assists aardig volgt. De tweede importforward Bret Oliphant blijft (nog) wat achter met 1 punt gemiddeld per wedstrijd en tussen de palen staat, afkomstig van het Franse Chambery wat uitkomt op het 2e niveau, de 3e import Patrick Spano.

Zaterdagavond 9 november a.s. zal ref Hub van Grinsven stipt 20:30 de puck laten vallen. Hij zal geassisteerd worden door Jeroen Klijberg en Bram Zwarthoed. Wie niet in de gelegenheid is kan Eaters Live op Facebook in de gaten houden voor de livestream. In ieder geval héél véél plezier bij de wedstrijd.


Intertek Teddy Bear Toss partner | Speelgoedbank de Grabbelton

[vc_row][vc_column][vc_column_text]Alle vele jaren gaan alle ‘gebruikte’ knuffels naar de Speelgoedbank in Geleen. Op de maandag na de wedstrijd gaan vele duizenden knuffels naar Janet en haar team, waarna hun ze verdelen onder de kinderen.

Wie is de Speelgoedbank?

Veel mensen beseffen niet dat de armoede in Nederland groot is, ook in Zuid-Limburg leven er veel gezinnen onder de armoede grens.
Er zijn steeds meer mensen die niet beschikken over goede huisvesting en genoeg eten. Het ontbreekt hen ook aan geld om speelgoed en kleding aan te schaffen voor hun kinderen. En dan te bedenken dat de kinderen de toekomst zijn.

Stichting Speelgoedbank De Grabbelton Zuid-Limburg is een stichting met als doel het doorgeven van goed herbruikbaar speelgoed en kleding aan kinderen van ouders die het hard nodig hebben, maar dit zelf niet meer kunnen betalen.

“Laat een kind onbezorgd kind zijn”

Met vriendelijke groet,
Stichting Speelgoedbank De Grabbelton Zuid-limburg
Tel 06-83079394 (Janet)

A.U.B GEEN post sturen naar het bezoekersadres.
ij hebben geen sleutel van die brievenbus.
Post kan gewoon naar het postadres gestuurd worden.

Bezoek ook eens onze website:
www.speelgoedbankdegrabbelton.nl

Of like onze Facebook</strong> pagina:[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row][vc_row][vc_column][vc_video link=”https://www.youtube.com/watch?v=4NsTm-hVR9I” title=”Interview met Janet”][/vc_column][/vc_row][vc_row][vc_column][vc_masonry_media_grid element_width=”6″ grid_id=”vc_gid:1572336031618-37d0c056-a8e9-10″ include=”15991,15990,15989″][/vc_column][/vc_row]


BE STRONG YARA!

Op 27 februari kregen we het volgende bericht binnen, net voor de wedstrijd uit in Nijmegen (Eaters won op miraculeuze wijze met 5-7):

Beste Eaters,

Hoe belangrijk onze Teddybear toss is, weet ik nu zelf, mijn dochter van 4 heeft afgelopen zondagavond in Heerlen een KiKa beer ontvangen welke waarschijnlijk van ons ijs af komt. Op dit moment verblijven wij in het Prinses Maxima Centrum en volgt vandaag een minimaal 7 uur durende operatie om haar hersentumor te proberen te verwijderen. Terwijl zij haar wedstrijd speelt hier, hoop ik van harte dat jullie vrijdag jullie stinkende best doen voor haar om jullie wedstrijd te winnen! Ik zal proberen de stream te kijken, en moedig jullie aan om deze winst te pakken en de finale te halen! Gr Mike

Nu, een paar maanden later is duidelijk dat Yara nog steeds regelmatig in het ziekenhuis verblijft:

Even voorstellen: wij zijn Myckel (35), Monique (34) en Yara (4 jaar) en wij wonen in de prachtige wijk Lindenheuvel.

Ik (Myckel) kom al meer dan 15 jaar als trouwe supporter naar de ijshal en voor de komst van onze dochter bezocht ik menig uitwedstrijd. Ik werk als Manager Logistiek & Service bij Bouwmaat Roermond. Mijn vriendin Monique is enkele keren mee geweest naar het ijshockey, maar bevriest al bij de gedachte aan de ijshal; ijshockey zit niet in haar hart, maar ze vindt het wel een mooie sport. Zij kijkt liever een serie op de tv, lekker op de bank. Monique werkt als verpleegkundige bij het Zuyderland ziekenhuis hier in Geleen.

Op 25-09-14 wordt ons enig kind Yara geboren. In 4 jaar tijd is zij opgegroeid tot een energiek, sociaal, zorgzaam en lief meisje met een pittig karakter. Helaas is daar in december 2018 (notabene net na onze teddybeer toss) verandering in gekomen.

Yara was niet meer energiek, verloor haar glans en lag steeds meer op de bank. Waarvan je eerst nog denkt dit is een griepje, middenoorontsteking of de waterpokken, blijkt in de avond van 24 februari iets veel ergers. Yara krijgt de diagnose Hersentumor categorie Medullablastoom. Vanaf dat moment tot nu staat haar en daarmee ook ons leven volledig op zijn kop.

Gedurende de komende tijd zullen wij jullie een klein beetje laten meekijken in de keuken die ik de “kankertrein” heb genoemd.

Wij zijn er trots op dat Yara de mascotte voor de Intertek Teddybear Toss van dit jaar is, al hadden wij die eer liever niet gehad.

Morgen presenteren we het speciale Intertek Teddybear Toss shirt met een speciaal Yara element, dat we vandaag al willen onthullen. Het ‘BE STRONG YARA’ zal achter in de nek komen te staan, samen met haar lievelingsdier: een poesje!

be(a)RED-y!


Dit was 2018-2019… op naar het nieuwe seizoen!

Terwijl de spelers hun laatste training, noem het maar een fun-training, van het seizoen afwerken zijn teammanager Peter Knops, coach Andy Tenbult en equipmentmanager Bert Simons druk bezig met het op orde brengen van de kleedkamer, kantoor en het inventariseren van het materiaalhok. Gepland staat een interview waarin uitvoerig wordt teruggekeken naar team, doelstelling, het seizoen en behaalde resultaten. Ook wordt er vooruitgekeken naar het nieuwe seizoen, het seizoen waarin het 3-jarenplan moet gaan kloppen, gestelde doelen zichtbaar moeten zijn.

Doelen zijn 1) aansluiting met de top in de BeNeLeague en daarna mogelijk prijzen, of in ieder geval meedoen om die prijzen en 2) minstens zo belangrijk, zo niet belangrijker, jonge eigen opgeleide spelers BeNeLeague rijp maken waardoor het Geleense ijshockey een goed en gezond fundament krijgt voor de komende jaren. Duidelijk mag zijn dat met jonge spelers als Joey Geurts, Mitch Koumans, Levi Smeets, maar zeker ook door Renzo Meulenbeek en Mordy Munichman stevige progressie geboekt wordt. Daarnaast zien we meer ervaren maar nog steeds jonge spelers als Tom Marx en Jord Smit ook groeien in hun spel.

 

 

 

We beginnen met teammanager Peter Knops over afgelopen seizoen. Peter, vorig jaar voorjaar/zomer ben je begonnen aan het team zoals we dat afgelopen seizoen hebben zien spelen. Welke visie, wat waren de doelstellingen en zijn verwachtingen uitgekomen. Zijn doelen gehaald? Peter Knops: “Een héél duidelijke doelstelling was scorend vermogen binnen halen. Dat is met het binnenhalen van Nick Verschuren en Lukasz Bartak zeker gelukt. Daarnaast hebben we met Matt Beer een sterke power forward en daarmee meer balans binnengehaald. Dus ja, deze mannen hebben me niet teleurgesteld.

We begonnen zeer gedreven en sterk aan het seizoen. Dat was verrassend. De bedoeling is immers dat je zorgt dat je bovenin meedraait maar écht piekt aan het eind van december en eind februari. Ik denk dat we in Den Haag, game 2, de bekerfinale hadden moeten binnen halen maar dat hebben we niet gedaan. Dat was een stevige tegenvaller. Dito voor de Final-Four. Beide halve finales zaten we er heel dicht bij. Extra jammer maakt het dat de PO’s voor de beker ook nog eens deels aan de groene tafel afgehandeld werd. Alan van Bentem had nooit mogen spelen maar draait ons wel de nek om.

Vervolgens krijgen we de PO’s voor de BeNeLeague. De 1e thuiswedstrijd tegen Nijmegen was voor mij het dieptepunt, maar wat we daarna hebben mogen zien ontsteeg alles. Positief, inzet, precies zoals we het team willen hebben. Tactisch, ja met name tactisch heel sterk. Beslissingen die genomen zijn geworden op de juiste momenten. Face-offs afdwingen in het aanval vak, time-outs op het juiste moment, goalies van het ijs op het juiste moment en ijshockey laten zien waar Nederland alleen maar van heeft kunnen smullen.

In de halve finale heeft HYC Herentals er ook aan meegewerkt om het duel te krijgen zoals we het gezien hebben, maar ik denk dat Eaters heeft laten zien hoe ver we dit seizoen gegroeid zijn. En complimenten horende vanuit het land en ook buitenland dan mag duidelijk zijn dat dit geen “roze-bril-gevalletje” is maar dat we echt indrukwekkend gegroeid zijn en gepresteerd hebben met dit jonge team.”

 

Andy, dit zijn veel lovende woorden van de manager. Herken je zijn beleving en ervaring? “Je wilt niet weten hoeveel mailtjes wij binnen hebben gekregen vanuit het land. Collega en ex-spelers zelfs vanuit het buitenland. Een ex-Eater Kyle Schutte, die nog onder mij getraind heeft. Hij schreef me wat hij gezien en ervaren heeft vanaf de stream. Woorden met waarde waar ik kippenvel van krijg.

Maar om terug te komen op het begin, ik zag met welke spelers Peter contractueel rondkwam en ik, met mijn grote mond, vertelde zonder overleg met Peter en Alf op de sponsoravond dat wij dit seizoen prijzen zouden winnen of in ieder geval finales zouden gaan spelen. Ik wilde druk op de ketel naar iedereen zonder de échte verwachting dat we die finales ook zouden gaan spelen maar wel het maximale eruit zouden halen.

Dat we als team uiteindelijk zó dicht erbij zouden komen had ik eerlijk gezegd wel gehoopt maar niet verwacht. Vergeet niet, we speelden afgelopen seizoen het 2e uit een 3-jarenplan. Vol in de opbouw. Maar ik wilde slechts één ding duidelijk stellen, wie deelneemt aan de Microz Eaters Limburg organisatie komt hier niet zijn tijd vullen. Wij willen iets bereiken, voor de korte termijn, maar zeker ook het verstevigen van het fundament voor de lange termijn. Ik weet, doelstellingen halen en gelijktijdig prijzen pakken botst nogal eens, maar het is van wezenlijk belang dat iedereen, rond en op het ijs, achter de doelstelling blijft staan. Alleen zo krijgen we een gezond Eaters op zowel organisatorisch, financieel en sportief vlak.”

Peter vult aan : “Jammer is het dat ondanks al het positieve er toch, als een rode draad, steeds een negatieve sneer van buitenaf moet worden gemaakt. Dit is jammer en doet pijn en heeft zeker een impact op de groep. Dit kunnen we eigenlijk missen als kiespijn, kritiek is niet erg en is juist goed maar dan moet het wel gestaafd en gegrond zijn en niet lukraak bij elkaar “geraapt” en ongefundeerd.

De deur staat te allen tijden open en indien iemand zijn of haar onvrede wilt uiten, dan nodigen wij hem of haar uit hierover in een 1 op 1 gesprek of met een gemêleerd gezelschap hierover van gedachte te wisselen. Social-media kan heel mooi zijn maar is heel vaak ook zo gemeen, gevaarlijk en oneerlijk. Het handelt zich steeds om maar een zeer beperkt en kleine groep mensen of individuen. Gelukkig gaat dit het grote merendeel , 99%, van onze aanhang, die overigens de mooiste van het hele land is, niet aan..”

Andy : “Klopt, gelukkig is de overgrote meerderheid van onze aanhang écht fan. Man kijk eens hoe de tribunes zich weer beginnen te vullen. Hoe wedstrijden weer beleefd worden. Die schare gehoord en gezien in Herentals? Kippenvel. Voor, tijdens en na de wedstrijd. Hoe lang is het geleden dat we dit nog gezien en gehoord hebben. De wisselwerking tussen het ijs en de tribunes is voelbaar. De strijdlust van onze spelers slaat over op het publiek. Fantastisch.”

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Kom eens terug op dinsdagavond in Herentals. De kleedkamer? Andy: “Man, tranen in de ogen bij vrijwel iedereen, maar ook die voelbare trots. Het verdriet vanwege de uitschakeling maar gelijktijdig die blik in die ogen en dan vooral naar elkaar. Wetende dat we zo dichtbij waren, vanuit een vrijwel verloren positie, iets hebben neergezet waar over gesproken wordt”. Peter vult aan: “Ja iedereen die in die kleedkamer in Herentals erbij was voelde en proefde de trots en dat mag ook. Dit team heeft meermaals veerkracht getoond die zijn weerga in Geleen niet kent. Onvergetelijk! En dan die gesprekken. Heerlijke gesprekken, vol vertrouwen, over hoe het volgend seizoen gaat lopen, hoe het volgend jaar wel gaat lukken.”

Andy: ”We hebben één team. Vanavond is een vrije training. Niemand was verplicht om te komen, maar bijna iedereen is hier! Lambert is afwezig vanwege ziekte. (Lambert: “Wat had ik er graag bij geweest, maar helaas ben ik ziek. Anders had ik beslist de schaatsen ondergebonden en een potje meegespeeld.”) Ook Erik, die net van zijn werk terug komt, laat zijn gezicht even zien. Ik denk dat hier iets staat te gebeuren in Geleen wat ongekend is. Dit is een proces wat niemand kan verstoren. Iedereen binnen de organisatie staat met de neus dezelfde kant op. En volgend jaar gaan we de volgende stap maken. Ik heb met Peter gesproken over kleine dingen die moeten veranderen en dan gaan we weer vooruit. Nee, ik zeg niet dat we hier met drie prijzen eindigen maar ik zeg wel dat we héél dicht in de buurt komen.”

Ondertussen is Guido Walenciak, de goaliecoach ook erbij komen zitten. “Mag ik wat toevoegen over dit team zoals ik het heb ervaren?” vraagt hij. Uiteraard.  Guido: “Ik ga even terug in de tijd. In seizoen 1992/1993 speelde ik samen met Andy in Nijmegen. Een team met ongelooflijk veel  Desire, Believe, en Will, en met een Never Ever Give Up mentaliteit, alles is mogelijk ook het onmogelijke! Een team waarvan ik dacht, zo’n team ga ik nooit meer meemaken. Nou, I was wrong!

Soms valt binnen een team ineens alles op zijn plek dat gebeurde destijds bij ons in 92/93, en dat gebeurde nu weer . In Nijmegen op 10 maart 2019, in de laatste 3 minuten! Een wedstrijd omdraaien van verlies naar winst met 4 doelpunten. Het onmogelijk geachte werd gerealiseerd! Alles viel op zijn plek, en binnen het team stroomde een golf van energie,  Desire, Believe en Will. Er ontstond een “bonding” binnen het gehele team, van spelers, van coaches, van manager, van medici, van materiaalmannen, van bestuur tot buschauffeur.

Ik heb vanaf dat moment een Eaters Team gezien dat knokte voor iedere centimeter ijs, een team met zoveel Believe en Will-power  om te winnen. Shift by Shift, Inch by Inch met een Never Ever Give Up- Mentaliteit. Net een troep wolven dat op zoek was naar de next kill!  Helaas, in de 3e wedstrijd werden de in mijn ogen erg makkelijk gegeven 5 op 3’s  (gezien het spelbeeld) ons fataal tegen een hecht en goed spelend HYC.  Echter tot de laatste seconden bleef dit team knokken. Ongekend! We did not lose the Game! We just ran out of Time.”

Andy, reageer eens? Andy (met een glimlach): “Ik kon het niet mooier verwoorden en Guido vertelt nu exact hoe wij allemaal een en ander ervaren hebben. We zaten héél dicht bij maar we moeten wel eerlijk blijven. Mentaal moet er ook nog wat groei komen. Je merkt aan veel van mijn spelers dat ze niet gewend zijn voor volle tribunes te spelen. Ze zetten zich op die momenten onnodig té zeer onder druk. Zie maar de wedstrijd van afgelopen dinsdag in Herentals. Honderden Eatersfans die dan ook nog massaal het Limburgs volkslied gaan zingen. Dat doet iets met je. We begonnen niet goed, maar eenmaal gewend werkt zo’n massaal publiek ook weer positief. We eindigden ijzer maar dan ook echt ijzersterk, maar inderdaad, zoals Guido al zei: “We just ran out of time””

Het gaat dus allemaal om geloof. Geloof in eigen kunnen? “Ja, het heeft te maken met houding, met attitude. Vol zelfvertrouwen ergens ingaan. Jezelf vertellen dat je dé beste bent. Toen wij 2 jaar geleden begonnen spraken we over een 3-jarenplan. Dat ging ook over een mentaal groeiproces met als doel de beste worden en voor een langere periode de beste blijven. IJshockeyen kunnen de spelers wel, optimaal hun skills benutten kunnen ze alleen als ze 100% geloof hebben in zichzelf en in het team.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Er werden een aantal nieuwe spelers gehaald. Zoals Peter al eerder stelde, scorend vermogen moest erbij komen en die opzet lijkt zeker geslaagd. Nick en Lukasz voldeden. Ook werden twee nieuwe imports gehaald. Yan Turcotte en Matt Beer. Tevreden? Peter: ”Ik hoor wel eens van anderen dat Matt te weinig zou scoren. Maar voor enkel doelpunten hebben we Matt niet gehaald. Matt werd ook gehaald om face-offs te winnen en om te zorgen dat zijn lijn scoort. Daar heeft hij ruimschoots aan voldaan. Kijk naar zijn assists en de ruimtes die hij met hard werken en goed schaatsen geschapen heeft voor zijn line-mates.”

Peter: “Alles in het belang van het team, aanvaller, verdediger, maakte niet uit, Matt pakte het op”….

Andy: ”En onderschat de meerwaarde van Matt niet bij de ontwikkeling van de jonge spelers. Matt is even waardevol op het ijs als naast het ijs. Hij is constant met die jonge mannen bezig. Constant bezig het zelfvertrouwen van die jonge gasten te laten groeien. Daarbij een echte teamplayer. Moeiteloos inzetbaar op plaatsen waar wij hem nodig hebben. Of Matt ook volgend seizoen erbij is hangt volledig af van de rest van de selectie. Welke spelers hebben we nog nodig. Wie blijven, wie stoppen of gaan weg en wie kunnen we nog aantrekken.”

Peter: “Over het algemeen is het een ongeschreven wet dat de 2 laatste spelers die aangetrokken gaan worden de imports zijn. Of dat bij ons ook het geval gaat zijn is nog niet duidelijk en zou zo maar eens anders kunnen zijn. Er is een Engels spreekwoord dat luidt: Better the devil you know than the devil you don’t.”

In ieder geval mag je er vanuit gaan dat wanneer Yan Turcotte blijft, want die is volgend jaar statusspeler, hij mogelijk de plaats van Glenn zou kunnen gaan innemen. Yan heeft zich getoond als een waardevol speler en een waar leider, op en naast het ijs. Een man die respect heeft afgedwongen en altijd voor zijn teammates op komt. Yan is een gevestigde orde binnen het Nederlands ijshockey, solide en voor de duvel niet bang, zijn verwachtingen is hij nagekomen. Veel straffen? Ja, maar dat wisten wij. Het heeft ook te maken met zijn naam, ik ben er van overtuigd dat straffen zijn gevallen juist omdat het Yan Turcotte was. Ik ben heel blij met de aanwezigheid van Yan.”

Andy: “En als je dat allemaal bij elkaar pakt. Een goalie die naar zijn top groeit, jonkies die stevige progressie boeken, scorend vermogen en ervaring binnengehaald en eigen spelers zoals Tom en Lars die een fantastisch seizoen achter de rug hebben. Tom Marx is een veel completere speler geworden. Ongelooflijk sterk aan de puck, overzicht en heel vaak de juiste pass. En Lars, een eigen bedrijf en ook weer vader geworden, maar bijna geen training en/of wedstrijd gemist. Gemotiveerd en weer plezier. De kar trekken wanneer het nodig is. Zie afgelopen play-offs. Voorgaan en hele belangrijke doelpunten scoren. Opstaan wanneer het moet.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

En dan hebben we natuurlijk ook nog Vadim, zonder welke andere speler ook maar te kort te doen, Vadim is voor mij DE beste verdediger van de league.  Iedereen heeft denk ik zijn beleving kunnen aanschouwen en is ook vast gelegd op de “gevoelige”plaat. MAN wat een explosiviteit, en deze beleving gaat door de hele groep, zonder uitzondering. Yan en Vadim beschikken over de kwaliteit om andere spelers in het team beter te maken”

Andy, jouw contract zal binnenkort eindigen. Zijn er al gesprekken geweest betreffende contractverlenging? Andy: “Toevallig heb ik vandaag aan Peter deze zelfde vraag gesteld. Wanneer gaan we aan tafel? Peter vertelde me dat het bestuur in is voor een 3e jaar, en dat is voldoende voor mij. Papier zegt me niet zoveel. Ik ben nu 40 jaar in Nederland en eerlijk gezegd is dit huidige Eatersbestuur een van, zo niet het beste bestuur waar ik ooit mee gewerkt heb. Hun woord is voldoende voor mij. Ongeacht wat door de buitenwacht werd beweerd, zij zijn altijd vertrouwen blijven houden in staf en spelers.

Voorzitter Ron Lahay en zijn bestuur hebben nooit hun neus in onze manier van coachen gestopt en dat maakte ons werk zoveel makkelijker. Ron heeft veel trainingen gezien en hij weet hoe en hoe energiek wij werken. Hij vertrouwt ons en ik (wij) vertrouw(en) hem. Het is gewoon een eer om hier te mogen werken met zoveel fijne mensen en ik hoop dat er nog vele jaren mogen volgen.”

Peter: “We hebben aan het begin van de vernieuwde samenwerking met Andy een 3 jaren plan besproken. Afgelopen seizoen was hiervan het 2e, gezien de progressie en conformiteit die er is geboekt is er geen reden om dit plan af te wijken. Er zijn altijd verbeterpunten en punten van kritiek en daar wordt samen over gesproken.

Er zullen altijd mensen zijn die het er niet mee eens zijn of die alles beter weten maar wij van bestuur, en ik ook nog als teammanager, zien dat gemaakte afspraken worden nagekomen en zien de gretigheid die de groep tentoon spreidt en dat is een gezonde basis voor een derde seizoen. Andy weet precies wat er van hem verwacht wordt en wij zijn er van overtuigd dat dit samen met de rest van de technische staf, de eenheid, kan worden gerealiseerd. De dubbel rol die ik vervul pakt in ons geval heel goed uit en er zijn op deze manier geen onduidelijkheden en iedereen kent in deze zijn rol.”

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Peter, de schaatsen staan nog niet in het vet en de geruchtenstroom is al op gang. Kun je al vertellen wanneer we het eerste spelersnieuws mogen verwachten? Peter: “Eerlijk gezegd nog geen idee, maar weet dat wij allemaal niet stil zitten. Het seizoen is voor mij, als Team Manager, nooit afgelopen en begint waar het voor anderen binnen de organisatie ( heel tijdelijk) stopt. Twee jaar geleden deden we alles op een avond en afgelopen jaar in etappes. Ik denk dat ik zo snel mogelijk een en ander bekend wil maken maar alles is afhankelijk van de situatie. Dus alstublieft een beetje geduld en niet te veel speculeren.

Ik heb veel vertrouwen in de totale organisatie als geheel en samen met mijn overige collega’s van het bestuur zullen wij er alles aan doen om ook de volgende seizoenen IJshockey in Geleen te kunnen garanderen. “

Tekst: Jan Hofstede
Foto’s: Jan Hofstede en Lex Eckhardt

 


Goodbye El Capitano!!!

Voor de Microz Eaters zit het seizoen erop. Nog een laatste training, nog ff met elkaar dollen en kuiten, samen een biertje en dat was het dan. Het seizoen 2018-2019 is, voor de spelers, voorbij. Mijn afspraak met Peter Knops en Andy Tenbult met een uitgebreide terugblik en voorbeschouwing op het seizoen 2019-2020 moet maar even wachten. Ik zie Glenn Bakx, de man die zijn laatste seizoen gespeeld heeft, zitten en schuif bij hem aan.

“Potverdorie Glenn, dit was het dan. De laatste training tussen de mannen. Hoe voelt dat?”
Glenn: “Ja, dit hier, vanavond op het ijs, is natuurlijk geweldig lachen. Yan, Nick en Sebastian op goal. Dikke pret met elkaar”. Terwijl Glenn praat wordt Nick gepasseerd en galmt de bulderende lach van spelers door de hal. Een team van vrienden is het geworden. Allemaal zijn ze aanwezig. Geblesseerd of niet, druk of niets te doen. Het maakt niets uit. Alle spelers waren vanavond in de hal. Ik zou ze allemaal wel even willen spreken, maar ik beperk me nu ff tot Glenn. De man die sinds 2006 het Eatersshirt aantrok en slechts één jaar afwezig was.

Uitgerekend het kampioenschap jaar in 2011/2012 koos Glenn voor Red Bull Crached ice avontuur. Een avontuur waar al gauw bleek dat Glenn met de wereldtop mee kon. Toch de vraag of hij nooit spijt heeft gehad van zijn keus? Een kampioenschap van de Eaters meemaken lijkt me immers ook uniek. Glenn twijfelt geen moment: “Natuurlijk had ik graag kampioen geworden met de Eaters, maar wat denk je welke ervaring zo’n RBC geeft. Voor bijvoorbeeld 150.000 uitzinnige Canadezen die berg af stormen. Ik had het voor geen goud willen missen.”

 

Dit seizoen zat je vlak bij nieuwe prijzen? “Ja zeker, we hebben de kans gehad om finales te spelen. Het was steeds net niet. Gemiste kansen, vreemde straffen, kleine dingen, het speelde allemaal een rol. En vergeet niet, we speelden tegen gewoon goede teams. Tegen Nijmegen, de Nederlands Kampioen en Bekerwinnaar lukte het wel en afgelopen week tegen de Belgisch Kampioen en Bekerwinnaar net niet. En nee, we speelden geen super mooi hockey, maar dat deden Nijmegen en Herentals ook niet. Vooral werkhockey werd er geboden door alle partijen. Tot aan het gaatje en vaak er net overheen.

Ja, en na de wedstrijd in Herentals bedanken we onze trouwe fans, gaan naar de kleedkamer en kijken elkaar, met tranen in de ogen, aan. We konden janken maar zijn gelijktijdig trots. Het is voorbij  maar we kunnen met opgeheven hoofd dit seizoen verlaten. Het was een mooi seizoen, een mooi team, we hoorden bij de top 3, top 4 en als je kijkt naar onze jonge spelers hoe die zich ontwikkeld hebben dat zie je dat de toekomst voor Geleen er goed uitziet. Volgend seizoen kon wel eens een heel mooi seizoen worden. Ik ben dankbaar dat ik daar aan heb kunnen meewerken.”

En dan Glenn, dan winnen we mogelijk prijzen en dan ben je weer niet erbij? “Ja, ik weet het. Maar als we prijzen pakken dan is dat het gevolg van een groeiproces. Een groeiproces waar ik onderdeel van heb kunnen uitmaken. Pakken we prijzen dan zijn dat ook een beetje mijn prijzen. Maar nu is de tijd gekomen dat ik me echt moet gaan richten op mijn bedrijf Bakx Housing. We boeken momenteel zoveel progressie dat ik gewoon niet voldoende tijd kan vrijmaken om op dit niveau te blijven trainen en spelen. Maar ik maak me geen zorgen voor Eaters. Levi komt eraan net als nog een aantal jonge spelers. Die knaap boekt als verdediger echt vooruitgang en gaat dadelijk echt mijn plaats innemen.”

Glenn, we gaan afsluiten. Dank je wel, namens alle supporters, voor je inzet in deze mooie club.  Onze club!. Mooie tijden en minder mooie tijden heb je meegemaakt. Je bent de club altijd trouw gebleven. Zien we je nog in de hal? Glenn: “Natuurlijk, ik overweeg zelfs nog iets voor de club te betekenen maar weet nog niet in welke constructie. We gaan het zien.”

Ik heb teammanager Peter Knops gevraagd om een reactie op dit stuk.  Peter: “Glenn is een persoon die nodig gemist gaat worden, een ideale team captain in de breedste zin van het woord. Ik heb als Team Manager 5 seizoenen met Glenn als teamcaptain mogen werken en het dient gezegd te worden, het was een super samenwerking tussen TM en Captain, niets was Glenn te veel.. het was pure chemie.”

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“Tja Red Bull Crashed ice…. Wel grappig, ik ben daar ook enigszins debet aan dat Glenn die keuze destijds heeft gemaakt. Tijdens de selectie destijds in Geleen heb ik hem bijgestaan en gemotiveerd en aangezet op door te gaan… ? Ik denk inderdaad dat RBC een ervaring voor Glenn is geweest die niemand hem ooit kan afpakken en daar heeft inderdaad een kampioenschap voor moeten schuiven…

Glenn, TOPPER.. ben blij dat ik deel heb mogen uitmaken van een gedeelte van je ijshockey-carrière en je leven, met een lach en een traan …. Ik ga je missen…

Tekst en fotografie: Jan Hofstede

 


ANDY TALKS | 15 maart 2019

Een weekend vol teleurstelling, berusting, vingerwijzen, maar vóóral mentaliteit en strijdlust met als gevolg ongekende euforie en plaatsing voor de halve finale van de BeNeLeague. Een weekend waarin de coach verguisd en gevierd werd. Tijd om de coach aan het woord te laten betreffende het afgelopen weekend en een korte vooruitblik op de halve finale.

Andy Tenbult: “Nou ik denk heel eerlijk, vrijdag tegen Nijmegen verloren we met 3-5 door een paar momenten in de slotfase van de 3e periode waarvan die tegen Glenn Bakx een hele grote invloed had op het restant van de wedstrijd. Heel veel mensen snapten mij niet, maar ik wou duidelijk laten merken hoe boos ik was. In mijn beleving zag ik Glenn iets doen wat vrijwel iedere wedstrijd onbestraft blijft. Een speler van Nijmegen maakte in game 2 exact dezelfde actie als Glenn in game 1. In game 1 wordt gefloten en in game 2 gaat het spel door.  Dat frustreert. Het zijn momentopnamen met invloed en nee, ik geef niemand de schuld maar we hebben er wel mee te maken. Ik heb mijn spelers mijn excuses aangeboden. Ik heb ze verteld dat ik niet zo had moeten reageren en dat ik door mijn actie het team te kort heb gedaan. Maar dit was de vijfde keer dit seizoen en genoeg is genoeg. Dan op naar zondag voor de 2e wedstrijd.

Voordat we voor game 2 naar Nijmegen vertrokken kwam Lars van Sloun namens het team naar mij toe. De jongens waren op zaterdag na game 1 zwaar teleurgesteld en behoorlijk down. Niet alleen vanwege mijn handelen maar ook vanwege hun eigen inbreng in die wedstrijd. Ook zij hadden het gevoel dat er nog genoeg energie over was na het eindsignaal dus hadden waarschijnlijk meer kunnen, mogen en moeten  geven. In dat gesprek werd in ieder geval afgesproken dat we het met z’n allen beter zouden gaan doen. Ook kwam het verzoek vanuit de spelersgroep om Matt weer naar voren te brengen en met 5 verdedigers te gaan spelen en dat zo het verschil gemaakt zou kunnen worden.

Ik heb tegen Lars gezegd dat ik het er niet helemaal mee eens ben maar gezien hun betrokkenheid en inbreng heb ik toegegeven. Ik moet wel eerlijk zeggen dat ik bij de 4-1 tussenstand in Nijmegen stevig begon te twijfelen maar mijn mannen bleven knokken en maakten de 4-2 en 4-3. In de 3e periode kregen we weer een goal tegen maar het team bleef gaan en bleef geloven in een positieve afloop. We bleven de jongens ook toespreken van:  “maken we 5-4 dan maken we ook de 5-5 “. En toen Nick via die mooie pass tussen de benen de 5-4 scoorde kwam Vadim langs de bank en bepaalden wij de tactiek om zo snel mogelijk de face-off in ons aanvalsvak te krijgen.

En Vadim, de man die hij is, brengt de puck op en schiet recht op de goalie en schaatste door om te zorgen dat de goalie de puck niet meer kon spelen. Face-off in ons aanval vak. We hebben direct een time-out aangevraagd en Rowan op de bank gehouden. We hebben de 1e PP-line met 5 man met Yan Turcotte als extra 6e man op het ijs gezet. Opdracht was heel simpel. Je hebt bijna drie minuten, maak jezelf niet druk, speel ons spel en de kansen komen. Puckverlies moest voorkomen worden.

De opdracht werd begrepen en nog geen halve minuut later scoorde Vadim de 5-5. Toen de 2e PP lijn op het ijs kwam bleef Yan ook op het ijs. Yan kreeg de puck, ziet Tom gaan en geeft de perfecte pass. Tom scoort zo’n belangrijk en mooi doelpunt. Geweldig. Dan krijgt Nijmegen de klap. Moet reageren door Deniz van het ijs te halen en zoals zo vaak, maar niet altijd, scoort dan de andere partij. Net voor de 5-7 maakt Nick de Jong een check tegen het hoofd van Nick Verschuren en krijgt een volkomen terechte game-misconduct van de ref.

Zeker moet vermeld worden dat Rowan in die derde periode fenomenaal gekeept heeft waardoor het team een extra boost en vertrouwen kreeg. Vaak wordt het belang van een goed spelende goalie voor het vertrouwen van een team onderschat. Een goalie is gewoon 50 a 60% van je team. Klinkt simpel maar dat is het dan ook.”

In game 3 speelde je weer met 4 man in de 3e aanvalslijn. Joey en Mordy speelden om en om. Dit in tegenstelling tot game 2. Wat was daar de reden van? “Lukasz kwam ziek naar de ijsbaan maar wilde toch proberen. Om niet het risico te lopen dat Lukasz zou wegvallen en we een koude speler zijn plaats moesten laten innemen hebben we deze formule gekozen.

We kwamen in die wedstrijd 4 maal op achterstand en even zo vaak wisten we de stand, op karakter, weer recht te trekken. Ook nu moesten we de keus maken wanneer we met een extra speler en een empty net verder zouden gaan. We stonden immers met 3-4 achter. We kozen 2 minuten voor het einde hiervoor met nog een minuut PP. Met 6 tegen 4 konden we een minuut later de 4-4 binnen tikken.”

Dan komt de overtime. Een periode waarin Eaters zwaar domineerde in tegenstelling tot de rest van de serie waarin de teams vrij gelijkwaardig waren. Verrassend? “Nee, voor mij niet echt. Onze spelers hebben dit seizoen, en zeker de laatste weken, laten zien over de juiste wedstrijdmentaliteit en fitheid te beschikken om zo’n klus te klaren. De mannen wilden na de teleurstellend geëindigde po’s voor beker en final-4 niet nog eens de deksel op de neus krijgen. Het doelpunt van Vadim was uiteindelijk de beloning voor een perfect gespeelde overtime”

En nu, HYC Herentals? “Drie keer tegen gespeeld, drie keer heel close en drie keer dat HYC won met 5-4. Maar we kwamen iedere wedstrijd een stapje dichterbij. De 1e competitiewedstrijd een overtime en bij de laatste wedstrijd in Herentals werd pas in de laatste minuut de beslissende goal op het scoreboard geplaatst. HYC Herentals heeft met de gebroeders Morgan en Shupe en Brothers heel goede spelers in huis. Maar die hebben wij ook. Het zal een interessant duel worden.

Heel veel plezier bij de wedstrijden en we rekenen zaterdag op jullie steun.”

 


Andy Talks | 9 januari 2019

Na de 3e wedstrijd tegen Den Haag was het duidelijk dat Microz Eaters Limburg niet ongeschonden uit de strijd is gekomen. Naast het verlies van een finaleplaats moest ook de BeNeLeague een vervolg krijgen zonder belangrijke pionnen als Yan Turcotte en Vadim Gyesbreghs naast de al langere tijd geblesseerde Renzo Meulenbeek. Heerenveen en Mechelen waren de tegenstander en zeker de wedstrijd tegen de Friezen werd met enige onzekerheid voorbeschouwd. Vraag aan coach Andy Tenbult of hij die onzekerheid deelde?

“Nee, niet in die mate zoals door sommigen gesteld werd. Zeker is het wegvallen van Vadim en Yan een serieus gemis maar we hebben voldoende kwaliteit in het team om dat op te vangen. Probleem is dat niet alle spelers zich bewust zijn van die kwaliteit en zo’n speler daardoor geremd wordt in zijn spel. Zie ook de wedstrijd in Leeuwarden. We beginnen moeizaam maar krijgen gaande de wedstrijd vertrouwen en het besef dat we niet onderdoen voor de grote mannen van Heerenveen.

Hebben jullie Levi Smeets aan het werk gezien in Heerenveen maar ook tegen Mechelen? Laten we gewoon eerlijk zijn, op het moment dat Levi vertrouwen krijgt van ons (staf) en de groep en hij dat vertrouwen ook écht voelt en meeneemt in zijn spel, dan speelt hij als een “ervaren rot”. In de 3e wedstrijd tegen Den Haag was hij al heel goed bezig maar afgelopen weekend gewoon een van de betere spelers.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ik ben zeer tevreden over de progressie van mijn jonge spelers. Levi en ook Mitch bijvoorbeeld laten zien dat we op de goede weg bezig zijn en eigenlijk de doelstelling van drie jaar groeien in twee jaar bereikt hebben. Als die jongens nog wat spek op de ribben krijgen (spiermassa) dan zijn/worden het volwaardige spelers in de BeNeLeague die hoge ogen gaan gooien.”

Hoe ben je omgegaan met alle kritiek na de verloren wedstrijd 3e wedstrijd tegen Den Haag? “Went nooit maar hoort erbij. Er zijn altijd mensen die hun teleurstelling afreageren op de man. Ik lees die verhalen niet, of leg ze naast me neer. Weet je, het is een uiting van teleurstelling. Als die mensen later tot bezinning komen, dan geven ook zij toe dat we stevige stappen maken.

Ik had het daar met Lars van Sloun nog over afgelopen donderdag. Wie aan het begin van het seizoen had voorspeld dat we op een zaterdag eind december voor 1400 fans zouden spelen en woensdags daarna voor 1500, die werd voor gek verklaard. Dat zijn aantallen die we voor het laatst in het kampioenschapsjaar hebben behaald en dan vooral tegen Tilburg en in de finale. Toen met veel buitenlanders en spelers van elders, nu doen we dat met voornamelijk Geleense boys. De weg die het bestuur en staf is ingeslagen slaat aan en begint vruchten af te werpen. Op deze voet gaan we verder en ik hoop voor het nieuwe seizoen nieuw vers Geleens bloed bij de selectie te betrekken.”

Afgelopen weekend een verrassende zet, Matt Beer in de defence en dat zag er behoorlijk goed uit. Waar komt dit vandaan? “Uiteraard door het wegvallen van Yan en Vadim misten we routine achterin. Zeker de 1e periode in Leeuwarden was dit zichtbaar en met het verplaatsen van Matt konden we dit probleem grotendeels oplossen. Matt heeft in het verleden ook als D gespeeld. Het was snel duidelijk dat hij die klus goed aankan. Sterk spel, goed overzicht, snelle omschakeling en communicatief ijzersterk. Dit geeft mogelijkheden in wedstrijden die er straks toe doen.

Hoe lang is de verwachting dat de ziekenboeg nog bezet blijft? “Renzo zullen we voorlopig nog niet in actie zien, Yan zal naar alle waarschijnlijk dinsdag weer aansluiten en Vadim later deze week. Beide zullen naar verwachting speelklaar zijn in het weekend. Belangrijkste is echter dat ze weer 100% fit zijn bij de final-4 en later in de eindfase van de BeNeLeague. We zullen hier dan ook geen enkel risico bij nemen. Gelukkig spelen we komend weekend slechts één wedstrijd.


Andy Talks | 18 December 2018

Een heerlijk weekend hebben we achter de rug. 6 punten, met vlagen heel goed spel, een vol huis en een spannende wedstrijd op zondag met alles erop en eraan. “Ja, zeker vrijdag in Den Haag liep het zoals het moest lopen. Natuurlijk ontbraken bij Den Haag de twee imports en Jasper Kick, maar ook wij konden geen gebruik maken van Lars van Sloun en Renzo Meulenbeek.

Zondag tegen Nijmegen begonnen we verkrampt. Kansen genoeg maar geen rendement. Hoe dat komt? Ik weet het niet zeker, maar natuurlijk wil je in zo’n wedstrijd wel scoren en leggen spelers veel druk op zichzelf. Dan die enorm goed gevulde hal. Dat zijn mijn spelers niet meer gewend en ja natuurlijk speelt die dreun van een paar weken geleden, waar we in Nijmegen met 11-1 verloren, nog in het achterhoofd. Dit wilden de jongens niet nog een keer meemaken.”

We zagen dat Jord de plaats van Joey heeft ingenomen en Joey naar de 3e lijn is verhuisd. Overigens een positieve gewaarwording. Het zag er prima uit. “Ja, door de blessure van Lars en de kaakblessure van Joey meenden we iets te moeten wijzigen wat achteraf in beide wedstrijden heel goed uitpakte. Mitch zagen we tot nu alleen als center en hij blijkt gewoon perfect uit de voeten te kunnen op de wing.”

Gaan de lijnen, straks als Lars weer terug is, weer hersteld worden? “Nee, de derde lijn, zoals die afgelopen weekend speelde, bevalt ons echt goed. De spelvreugde en gedrevenheid spatte er vanaf. Opdrachten worden goed vervuld. Kansen gecreëerd en ze geven weinig weg. Nee, of er moet al sprake zijn van een vormcrisis of blessure, maar dit trio blijft gewoon staan. Hier zit nog zoveel groei in. De enige wijziging ten opzichte van afgelopen week zal zijn dat Lars de plaats van Dean weer overneemt, mits Lars natuurlijk blessurevrij is.

Komend weekend spelen we naast Tilburg nog eenmaal tegen Den Haag vóórdat we aan de halve finale voor de beker beginnen. Of dat weer zo’n wedstrijd gaat worden als afgelopen weekend valt nog te bezien. Waarschijnlijk zullen 1 of 2 van de afwezige spelers bij Den Haag er zondag wel weer bij zijn. Dan wordt het toch weer een stukje lastiger.”


Andy Talks | 12 december 2018

Zoals verwacht werden de 6 puntjes binnengehaald maar eenvoudig was het niet.
Andy: “Zaterdag was weer zo een wedstrijd waar we het onszelf onnodig lastig hebben gemaakt. We hebben 30 schoten meer op hun goalie afgevuurd dan zij op onze goalies, waardoor hun goalie er beter uitzag dan hij had moeten zijn.

Maar zoals vaker dit seizoen werden we gedurende de wedstrijd “wakker” en hebben we de winst binnengehaald. Dit siert de veerkracht van het team, dat ondanks een achterstand de kopjes niet gaan hangen maar dat we tot het gaatje blijven doorgaan. Dit is in voorgaande jaren wel eens anders geweest.

De derde lijn heeft een goede wedstrijd gespeeld maar ook zij misten de gecreëerde kansen. Zondag hadden we ook 30 minuten nodig voordat we de kansen begonnen af te werken, alhoewel vanaf het eerste moment het duidelijk was dat wij hen zouden overklassen, dit in tegenstelling tot gisteren tegen Mechelen.

Michael speelde een sterke wedstrijd en hielp ons door de lastige momenten in de wedstrijd heen. Super dat hij tot “man of the match” werd gekozen. In de derde periode had Amsterdam enkel wat kansjes tijdens hun powerplay. Ik ben blij met de 6 punten en nu focussen en hard trainen voor het aanstaande belangrijke weekend. Als we beter met onze kansen omgaan moet het een mooi weekend worden.”